Een Travellerspoint blog

Door deze auteur: zwit.too

He he, eindelijk de foto's

Sorry, sorry....

rain 17 °C

Lieve lezers en kijkers,
Het was een probleem deze trip om foto's op te laden bij het betreffende artikeltje.
De capaciteit van de WiFi zenders was domweg niet berekend op dit soort bestanden.
Maar, ter compensatie, hebben we nu extra veel foto's van alle high lights geplaatst.
Enjoy!
Hans en Anneke

P.s. En laat gerust weten wat je er van vindt.
H&A

Geplaatst door zwit.too 3:21 Gearchiveerd in Nederland Reacties (0)

We rijden THUIS

..naar Huissen dus

rain 18 °C
Bekijk Roma, here we come op zwit.too's reiskaart.

Zondag, 12 juni 2016. Weer Thuis.
’t Was heiig en bewolkt toen we om ongeveer 09:00 uur vertrokken. En de campingbaas had gelijk: het aanrijden via GPS vanuit het zuiden vraagt 30 kilometer knap stuurwerk naar de camping Denntal, maar wel erg mooi! Deze camping aanrijden van het noorden neemt maar 15 kilometer en een veel gemakkelijker weg. Goed, dat weten we dan ook weer. Om onderweg nog een kopje koffie te drinken viel niet mee. Tankstation afgesloten, Raststätte afgesloten: balen.
Eenmaal in Nederland was het leed gauw geleden: even een bakkie en dan maar weer verder. De totale afstand vandaag was zo’n 220 kilometer en die hadden we dan ook snel op de tellers staan.
We hadden al een uitnodiging om mee te kome eten bij de Kosters in Arnhem, maar we waren ook mooi op tijd. Dus eerst maar de caravan bij huis neergezet en de nodige zaken die dat behoefden, uitgeladen.

Hoe we terug kijken op deze trip?
Ten eerste de kilometers. In het totaal ongeveer 4500 kilometer en dat is niet te veel. Een paar jaar terug, naar Dubrovnik als verste punt, reden we er 6000.
Ten tweede: het weer. We hebben het niet slecht gehad. We zijn als bewijs daarvan, aardig bruin geworden. Natuurlijk hebben we beste uien gehad, maar alles was te handlen.
En verder: aardige mensen ontmoet, prachtige plaatsen gezien, mooie en minder mooie campings bezocht.

Ik zal binnenkort trachten was foto’s te uploaden om de zaak op dat punt ook maar te versieren.

Ennn… ehhh… trouwe lezers, een deel van jullie ken ik wel, maar er zijn er ook die zich nooit melden middels een briefje of aantekening. Doe dat eens, dat geeft mij een idee waar onze volgers zitten.
En, als jullie vragen hebben, leg ze rustig voor. Zolang er betaalbaar WIFI is, zal ik blijven pennen!

Geplaatst door zwit.too 5:29 Gearchiveerd in Nederland Reacties (0)

Op Huissen an

....het laatste endje

overcast
Bekijk Roma, here we come op zwit.too's reiskaart.

Zondag, 12 juni 2016. Weer Thuis.
’t Was heiig en bewolkt toen we om ongeveer 09:00 uur vertrokken. En de campingbaas had gelijk: het aanrijden via GPS vanuit het zuiden vraagt 30 kilometer knap stuurwerk naar de camping Denntal, maar wel erg mooi! Deze camping aanrijden van het noorden neemt maar 15 kilometer en een veel gemakkelijker weg. Goed, dat weten we dan ook weer. Om onderweg nog een kopje koffie te drinken viel niet mee. Tankstation afgesloten, Raststätte afgesloten: balen.
Eenmaal in Nederland was het leed gauw geleden: even een bakkie en dan maar weer verder. De totale afstand vandaag was zo’n 220 kilometer en die hadden we dan ook snel op de tellers staan.
We hadden al een uitnodiging om mee te kome eten bij de Kosters in Arnhem, maar we waren ook mooi op tijd. Dus eerst maar de caravan bij huis neergezet en de nodige zaken die dat behoefden, uitgeladen.

Hoe we terug kijken op deze trip?
Ten eerste de kilometers. In het totaal ongeveer 4500 kilometer en dat is niet te veel. Een paar jaar terug, naar Dubrovnik als verste punt, reden we er 6000.
Ten tweede: het weer. We hebben het niet slecht gehad. We zijn als bewijs daarvan, aardig bruin geworden. Natuurlijk hebben we beste uien gehad, maar alles was te handlen.
En verder: aardige mensen ontmoet, prachtige plaatsen gezien, mooie en minder mooie campings bezocht.

Ik zal binnenkort trachten was foto’s te uploaden om de zaak op dat punt ook maar te versieren.

Ennn… ehhh… trouwe lezers, een deel van jullie ken ik wel, maar er zijn er ook die zich nooit melden middels een briefje of aantekening. Doe dat eens, dat geeft mij een idee waar onze volgers zitten.
En, als jullie vragen hebben, leg ze rustig voor. Zolang er betaalbaar WIFI is, zal ik blijven pennen!

Geplaatst door zwit.too 4:56 Gearchiveerd in Nederland Reacties (0)

Rap richting Noord

....nooit meer Karlsruhe, wel Ahrbrueck

sunny 23 °C
Bekijk Roma, here we come op zwit.too's reiskaart.

Vrijdag, 10 juni 2016, Karlsruhe
In Salem was de camping nog drijfnat. Maar met behulp van de mover kreeg ik ons huis naar een droger plekje en kon zo de Kia er voor zetten. Oh ja, hou je vast: we reden om 08:50 uur van de camping af. Binnen de kortste keren scheen de zon uitbundig en schoten we lekker op naar het noorden. Op de 81 voor Stuttgart begon het al een fors beetje drukker te worden. Dan buig je af naar de 8, richting Karlsruhe en daar ging het pas goed fout. Een grote file!
Hadden we aanvankelijk nog een beetje hoop voor 12:00 uur op de camping te zijn, dat ging niet meer lukken. Dan blijkt dat de camping vanaf 13:00 uur gesloten is, er gloort weer hoop. Maar ook dat feest gaat niet door: de files en wegwerkzaamheden zijn sterker dan onze wil! Om 14:10 uur staan we als eerste voor de poort die om 15:00 uur open gaat. Ongelofelijk.
Nog ongelofelijker vinden we het feit dat er helemaal geen WiFi signaal is! Maar goed, het is prachtig weer, we kunnen nog wat boodschappen doen en verder genieten we van de zon.
Het is nu 21:10 uur en mijn schrijverspakje bestaat uit polo en korte broek. Da’s alles.
Afgelegde kilometers – 255 stuks

Zaterdag, 11 juni 2016, 53506 Ahrbrück, Rheinland-Pfalz
We reden om 08:55 uur van de camping af. Gelukkig herkende ik nog een stukje route van 3 jaar geleden en kwamen we op de snelste manier op de autobahn terecht. Sterk staaltje navigeren van Mio. ’t Was niet anders dan A-wegen en waar we wezen wilden, de A61 hadden we dan ook rap te pakken. Maar vanaf dat punt moesten we nog bijna 30 kilometer naar de camping! Dat is natuurlijk nooit lekker, want meestal moet je ook weer terug naar diezelfde autobahn. Maar… de weg was heel aantrekkelijk. Glooiend, klimmend, z-bochten: het zag er mooi uit.
In het dorpje Ahrbrück vonden we de camping onmiddellijk. Wat een plaatje! Mooi onderhouden, mooie, ruime plaatsen, sanitair om door een ringetje te halen!
Van de eigenaar hoorden we dat er wel meer kampeerders de camping van het zuiden aanstuurden en dan die 30 kilometer moesten overwinnen. Maar het goede nieuws is, dat we morgen de camping aan de andere kant verlaten, ongeveer 15 kilometer rijden en dan weer op de A61 zijn om richting huis te rijden.
In het plaatselijke restaurant op de camping was het druk en da’s meestal een goed teken. Lekker gegeten en een goed glas Riesling erbij. We hebben vandaag 266 km er opzitten in prachtige omstandigheden.
Morgen het laatste stukje naar huis en dan zit deze trip erop.

Geplaatst door zwit.too 12:03 Gearchiveerd in Duitsland Reacties (0)

Bij de Bodensee

..en vast in de klei

rain

Woensdag, 8 juni 2016, Salem, Stockach, Salem
Regenen dat het een lust was vannacht: het kletterde erover. We sliepen er niet minder om. Maar tegen opsta-tijd is het lekken van de hemel opgehouden. We willen graag naar Stockach want daar zit een grote caravan- en kampeertentverkoper waar we in 2012 ook al eens geweest zijn. Onderweg komen we een Camperverkoper tegen met een showroom van allemaal onderdelen. We zijn in Rome onze tankdop van de caravan verloren en sindsdien zoek ik er al naar. ’n Sjieke tent, dat zagen we zo. Personeel strak in het pak en heel druk doende. Tja, en dan zie je een paar zwervers in korte broek en sandalen niet staan. Viel Erfolg wensten we ze nog . Ze keken er niet eens van op!
De Caravan- en Camperverkoper in Stockach dacht er anders over en had binnen de kortste keren in de gaten wat we zochten. Voor €16,00 hebben we een stukje plastic wat de zaak stofdicht afsluit.
Terug naar Salem voor de lunch en om te zien of ik de website bij kon werken. Lunchen lukte maar websitebijwerken, ho maar! In de gauwigheid zag ik een berichtje van Berry langs komen. Zij zijn op maandagmorgen vertrokken uit Salem en wij zijn er ’s middags aangekomen. Jammer dat we elkaar hebben gemist. Na de lunch op zoek naar een supermarkt en dat viel niet mee. Maar.. toch weer geslaagd. Het gaat om ong. 18:00 uur ook weer lekker regenen.
Een Nederlands camperaar moet z’n camper door een trekker eruit laten slepen. De bodem is hier vette klei met een randje gras erop. We blijven hier morgen ook nog. Schloss Salem schijnt erg mooi
te zijn.

Donderdag, 9 juni 2016, Salem
’t Was feest vanmorgen! Het heeft vannacht een paar uur geregend en dit deel van de camping heeft een beetje last van de onderliggende zware klei. Een camperaar heeft ‘m gistermiddag precies neergezet op een plaats waar z’n voorganger er ook uit getrokken moest worden. Slim.
Uiteindelijk met veel man aan het duwen wisten we ‘m er met z’n allen uit te krijgen!
Volgend voorval: er staat een heel grote Engelse dubbelasser die ook weg wil. Het loopt allemaal rustig en relaxed. Hij pikt in z’n eentje de caravan van 2000 kg achter z’n Kia 4WD die wel 3,5 ton mag trekken. Zijn vrouw (Dianne) gooit haar handtas op de bestuurdersstoel en gaat verder met de caravan. Beiden gooien ze de portieren dicht, niets aan de hand.
Totdat de KIA piep-piep zegt en op slot schiet. Hé, da’s ook toevallig, dat doet die van ons ook wel eens. Maar goed, ze staan klaar om te gaan rijden, maar helaas, de sleutels zitten in de afgesloten auto. Je voelt ‘m al: er is er maar een die dit oplossen kan…. Me, moi und ich!
De sleutels lagen in de console dus moest er een redelijk stevig stukje draad komen om ze daarvandaan te vissen.
En daar leerde ik weer wat. Want om te slap/dun koperdraad dikker/ steviger te maken, moet je het opwinden!!! Mijn boormachine aan de ene kant en iemand met de combi-tang aan de andere kant.
En dan maar draaien, daarmee maak je de draad sterker en dikker: perfect plan!
Na enig gepruts kreeg ik de draad, begonnen er twee mannen de deur open te wrikken en was ik in staat met enig geduld de sleutelbos te pakken te krijgen. Dat was kunstje #1. Nu moest de hele bos sleutels nog door de deurkier gerommeld worden. En dat moest in een keer goed anders waren ze niet meer te zien en te pakken onder de stoel. Met wat synchroon duwen en trekken ontstond een passend gaatje en haalde ik vol trots de sleutels naar buiten!
Dat er daarna nog een wiel blokkeerde was een minor problem en middels wat poken aan de handrem op te lossen. Een blij 80-jarig stel reed weg.

Geplaatst door zwit.too 12:00 Gearchiveerd in Duitsland Reacties (0)

(Berichten 1 - 5 uit 50) Pagina [1] 2 3 4 5 6 7 8 9 10 »