Een Travellerspoint blog

Een Mierenplaag van hier tot Tokio!

overcast 18 °C
Bekijk Roma, here we come op zwit.too's reiskaart.

Maandag, 9 mei 2016, Malcontente/Venezia
Het zag er wat grijs uit vanmorgen, precies als voorspeld.
We waren ons bed nog niet uit of Anneke zag hele legers mieren voor haar neusje voorbij trekken! Nondeknetter, dat is niet lekker. We hebben het eerder gehad en daar werden we toen ook al niet vrolijk van. Anneke gaat eerst even douchen en ik probeer inmiddels te traceren waar het tuig vandaan komt. Ik pak een grote fles anti-insecten-spuiterij en ga even flink tekeer. Ik zal ze krijgen, dat tuig. Tegen de tijd dat ik zelf bijna geveld word trek ik me ook maar terug naar de douche.
Eerst maar ontbijten en dan een plan de campagne maken. Aldus geschiedde.
Het PdC bestond eigenlijk hieruit dat we de gehele caravan leeg moesten maken, alles na moesten kijken, spuiten waar nodig, lijken opzuigen met de stofzuiger en met een wasmiddel de zaak weer dweilen.
De was is ondertussen ook gedaan. We hebben samen zo’n 8 uur mieren lopen mollen en schoongemaakt ( 2 x 4 uur/man/vrouw). Mensen, wat een klerebaan!
’s Middags heeft Anneke de bedden weer vers opgemaakt en ik hield me bezig met lezen, in slaap vallen en snurken. Zo droeg ik ook een paar steentjes bij.
Morgen willen we naar Rimini en San Marino. Over de autostrada is het plusminus 280 kilometer en via de kust en gewone wegen 205 kilometer. Dat schiet niet zo op maar kan wel eens veel leuker uitpakken. St Marino is een mini staatje, aan alle kanten omgeven door Italië, waar we erg nieuwsgierig naar zijn. De hele dag is het bewolkt geweest, geen zon gezien en een graad op 18.

Geplaatst door zwit.too 11:23 Gearchiveerd in Italië Reacties (2)

Over de bergen....

...en in het Po-Dal

sunny 23 °C
Bekijk Roma, here we come op zwit.too's reiskaart.

Zaterdag, 7 mei 2016
We wilden op tijd weg, zo ongeveer 09:00 uur, maar we versliepen ons.
Dan moet je gewoon blijven liggen totdat het kacheltje alles heeft ontdooid en dan kun je verder gaan met voorbereiden voor vertrek. Lijfjes wassen, ontbijtje maken en opeten, tandjes poetsen.
En voor je het weet rijd je om 10:00 uur weg met een stralende zon met hier en daar een wolkje.
We hadden besloten via Seeboden naar de A10 te rijden: de weg over Radentheim en Treffen trok ons niet aan. Voordat we de snelweg opgingen nog even tanken voor €1,124/liter, dat slikt wel lekker weg! Het is rustig op de autobahn en dan bedoel ik ook rustig. Vrijwel geen vrachtverkeer, een paar campers, auto’s met caravan en losse auto’s: heerlijk.
Villach is de laatste Oostenrijkse plaats en dan heet het Tarvisio, Tolmezzo en Udine en dan rijden we de tolweg op. We lassen een koffie- en een lunchpauze in en zitten in zomertenue op een bankje te knagen en te drinken.
Mestre en Venezia komen op de borden (en de GPS!) en we mogen de tol betalen a raison van €24,-. Bij Venetië, we zijn er bijna, gaat het natuurlijk fout en dwalen we een voorstad van Mestre in. Maar…we komen eruit en vinden Camping Serenissimo in Malcontente/Venezia. Een bonte verzameling van kampeerders uit verschillende landen zoals daar zijn Braboland, Oostenrijk, Frankrijk, Zwitserland, Finland, Engeland en nogal wat Nederlanders. En dan heb ik er nog wel een paar gemist!
We hebben 321 kilometer onder de sloffen doorgedraaid en we hebben de pijp aardig uit. Maar we staan op een aardige camping met gratis WiFi. Misschien gaan we morgen wel naar Venezia.

Geplaatst door zwit.too 11:33 Gearchiveerd in Italië Reacties (0)

Venezia

't zal wel druk worden!

sunny 25 °C
Bekijk Roma, here we come op zwit.too's reiskaart.

Zondag, 8 mei 2016 : bij Venetië
We hebben het in beeld: op naar Venetië!
De bus stopt voor de camping, kaartjes koop je bij de receptie a € 3,00 retour en dan word je afgezet op het P.zzale Roma, vlak bij het treinstation.
Om 10:15 u hadden we de bus en die zat al aardig vol. Dus moesten we staan en dat valt niet mee als die bus met 70 kilometer per uur door de bochten heen raast. Maar het schoot wel lekker op: in 25 minuten waren we waar onze city-trip zou beginnen.
We begonnen in de zon aan een van de vele kanalen met een kopje espresso en een cappuccino om aan de eerste indrukken te wennen. We sjouwden wat af met als doel het S. Marco Plein.
Bij een van de vele kerken op onze route besloten we even binnen te gaan kijken. Een donker interieur met een paar mooie altaarstukken. We hebben twee kaarsjes aangestoken. De ene was voor een goede vriend die opgegeven is. Dat het allemaal maar zo pijnloos mogelijk mag verlopen. En die andere voor zijn vrouw en kinderen met de wens er vrede mee te kunnen hebben. We denken aan jullie!
We belanden op het Piazza San Marco met aan de korte kant de San Marco Basiliek. Prachtig om te zien, ALS je wat kunt zien. Het staat er bommetje vol! De straatjes er naar toe zijn hindernisbanen en zonder blauwe plekken en schaafwonden kom je er niet. Maar je moet het gezien hebben! En dat hebben. We lazen dat er per jaar 25.000.000 bezoekers komen.
De terugtocht verliep iets minder chaotisch over minder drukke weggetjes, We hebben bij een wat achterafgelegen restaurantje lekker een pizzaatje met een glaasje wit genuttigd a €26,- wat ik toch wel een beetje aan de prijs vond. Op het moment dat we bijna door onze hoeven dreigden te gaan zagen we het moderne treinstation liggen en daar vlak bij vind je de diverse buslijnen. We hadden de bus van 15:30 uur en waren 20 minuten later op de camping.
Er zijn een boel kampeerders vertrokken en maar een paar nieuwe gesignaleerd. Het was prachtig weer vandaag! En toch een super en hieper belevenis!

Geplaatst door zwit.too 11:28 Gearchiveerd in Italië Reacties (0)

Prachtig weer

.... in Oostenrijk

sunny 23 °C
Bekijk Roma, here we come op zwit.too's reiskaart.

Vrijdag, 6 mei 2016
Oei, wat is het koud ’s nachts. Niet dat we het koud hebben, maar bij het wakker worden en opstaan merken we het. Vandaag is ons schoolreisje van deze vakantie: een dagje GABOR, schoenen kopen in Spittal an der Drau. Drie jaar geleden zijn we er ook geweest en scoorden toen leuke dingen voor leuke prijzen. Het is een mooi ritje er naar toe en ja, we zijn geslaagd. En wel in de verhouding Anneke 2 paar en ik geen, jawel, een paar schoenen. Allebei blij.
Voor de late lunch weer terug bij de Zwit.too. Heel mooi weer ondertussen. Polo en korte Hose.
We hebben ons maar een beetje ingesmeerd met factor 30 want het brandde er overheen.
Prompt in slaap gevallen en dan zwetend wakker worden.
Anneke lag nog lekker en ik dacht laat haar maar even. Even bij het zwembad kijken (zie de foto’s van drie jaar geleden!). Lekker water, dacht ik en ik lag er al in. Beetje rondspetteren en daar kwam Anna even kijken. Dit kan niet he, Ik eerder in het water dan Anneke! Dus ze sprong me vlot na.
Om een uur of vijf hebben we de COBB tevoorschijn gehaald.
We hebben wat leuke stukjes vlees, paprika, uien en gebakken aardappelen. Op de grill ermee.
Het was lekker. Morgen willen we verder.

Geplaatst door zwit.too 11:56 Gearchiveerd in Oostenrijk Reacties (0)

De echte voorjaarstrip

richting zuid

overcast 8 °C
Bekijk Roma, here we come op zwit.too's reiskaart.

De plannen voor 2016 – voorjaarstrip.
Zoals wel vaker in deze tijd van het jaar: het begint te kriebelen om de horizon weer eens te gaan verkennen. Nieuwe plaatsen en gebieden worden opgezocht, hoe rijden we er naartoe, gaan we weer proberen de tolwegen te mijden of proberen we zo snel mogelijk mooier weer te vinden, c.q. zo snel mogelijk zuidelijk te geraken. Keuzes maken dus.
De caravan moet even nagekeken worden, de fietsendrager moet wat steviger vastgezet worden, de accu van de mover moet er weer in etc. etc.
Als dat geregeld is zetten we de ZWIT-too even bij huis om alles in te laden. Dan willen we op donderdag, 21 april naar ’s Gravenzande om een paar dagen met Yuri, Bart en Saskia op te trekken. Op zondag gaan we weer terug naar Huissen.
Het weekend daarop willen we gaan rijden met ons gepakte en gezakte huisje!

Donderdag, 21 april 2016
Gisteren hebben we de caravan op het plekje van Jan en Zus gezet (na overleg!) recht onder ons appartement. Inmiddels is het water weer aangesloten, de stroom staat erop en werkt. In ons kleine kamertje liggen al een hoop spullen klaar voor de voorjaarstrip.
Dus vanmorgen een heleboel keer de trappen op en af om alles naar beneden te brengen.
We lunchen thuis om half een en rijden om half twee. De Zwit.too ligt weer lekker achter de auto en ruim twee uur later checken we in op Strandpark Vlugtenburg. We hebben hier twee jaar geleden ook gestaan en nu blijkt dat hetzelfde plekje beschikbaar is. Prima: je rijdt er zo in en je staat compleet recht. Ook de zon weet deze plek te vinden: bijna de hele dag zon (als ie schijnt!).
Het is heerlijk weer, de caravan staat zo, drinkwater spoelen en vers water laden, gas aansluiten.
De elektriciteit werkt en we genieten van een vakantiedrankje. Anneke bakt in de keuken iets lekkers met kip en Mild Curry: het ruikt al lekker.
De slechte berichten zijn dat het zaterdag en zondag hartstikke koud wordt (7 en 8 graden – overdag!!!) maar dat zien we dan wel weer.
Voorlopig staan we hier lekker en lonkt de maaltijd!

Vrijdag, 22 april 2016
De voorspellingen voor de vandaag en verder deze week zijn nog beroerder dan gedacht: we doen er ook nog een lekker beetje wind bij. Windkracht 6 langs de kust uit het noorden. Fijn hoor.
Nadat ik mijn verhaaltje van gisteren had geplaatst kwamen we erachter dat het toilet niet doorspoelde. Lekker klusje, ik heb geen idee waar ik het moet zoeken. Maar enige telefoontjes met dealers verder gaven me voldoende mogelijkheden om een hele dag te vullen. Het pompje bleek niet te werken vond ik uit. Mooi, eruit met dat ding. Ik had nog een reservepompje aan boord en dat bleek exact dezelfde te zijn. Probleem opgelost zou je zeggen, maar nee.
Ondertussen arriveerden Bart en Yuri en we brachten wat genoeglijke uren met elkaar door met temperaturen die nog niet zo verkeerd waren. Gezamenlijk geluncht, waarna Bart met zoon Yuri naar huis ging en ik weer wat verder klooide. In ’s Gravenzande zit een campingboer waar ik ook weer wat telefonische info van kreeg en we besloten er maar even naar toe te gaan. Het resultaat was dat we weer wat strikt noodzakelijke dingen aanschaften om a. het toilet te kunnen maken en b. om onze fietsen veilig door Italië te kunnen loodsen. Een fietsenhoes voor twee fietsen en een rood-witte plaat met reflectie om erop te hangen. Afijn, samen terug naar de camping om tot de conclusie te komen dat de plé nog niet werkte. Balen als een stekker! Weer terug en op zoek naar een technisch iemand en die vond ik. Ik vroeg of ik ‘m kon inhuren maar dat lukte niet. Hij gaf me nog wel wat mogelijke oplossingen. Weer terug naar de camping. Provisorisch aansluiten: de POMP DRAAIT.
Dit is het begin van de oplossing! Een half uurtje later was alles weer gemonteerd en was ik uiterst gelukkig!
Op naar Monster voor de gezamenlijke warme maaltijd.
Na wat heen en weer gekeuvel, ’n kopje koffie en een biertje reden we de negen kilometer terug naar de camping. De temperatuur binnen? 12 graden! De kachel op vol vermogen (we hebben 16Amp) en stoken maar. We houden ’t weer droog en warm!

Zaterdag, 23 april 2016
’t Was vannacht koud, tegen het vriespunt aan. Maar onder ons dekbedje is het gewoon lekker warm. Bij het wakker worden stond de thermometer ook op 12 graden! Met een klein uurtje doorstoken kwamen we makkelijk op 20 graden: tijd om tussen de vette lappen uit te komen.
Lekker ontbeten met alles erop en eraan: eitje, aardbeitje, theetje, bammetje, prima!
Om een uur of elf kwamen Bart, Saskia en Yuri op bezoek. Na de koffie even een frisse neus halen aan zee: tjonge, wat is die wind koud, het snijdt door alles heen. Maar ook zonneschijn tussendoor en dan was het uit de wind gewoon lekker! Gevijven geluncht, en daarna ging Monster weer henen voor het middag slaapje van Yuri. Ik had daarna wat moeite om mijn luikjes open te houden, maar alla. Ondertussen nog wat stukken gelezen uit het boek van Hendrik Groen, “Pogingen om nog iets van het leven te maken”. Hilarisch. Hendrik is 83 ¼ jaar oud en zit in een bejaardentehuis in Amsterdam Noord. Iedere dag schrijft hij een kort verhaaltje: lachen, gieren, brullen!
Om 16:00 uur togen we naar Westland Caravan Service om even een gasfles te wisselen. Daarna door naar Monster voor een drankje en de avondmaaltijd. We zien elkaar voorlopig niet meer en de zwangerschap gaat gewoon verder: spannende tijden.
Terug aan boord de kachel maar weer aan en lezen in Hendrik Groen!

Zondag, 24 april 2016
Om een uur of tien spanden we de Kia weer in voor de rit naar Huissen. ’t Is smerig weer, koud en regenachtig. Maar we zitten droog en comfortabel en de ruim 150 kilometer leggen we af in twee uur. Dat vinden we een leuk gemiddelde.
De caravan was al ontdaan van spullen die konden bederven, c.q. gaan stinken bij een langer verblijf in de caravan! Dat was in de auto gekieperd en we konden dus zo op huis aan.
In het westen of in het oosten: het maakte niet uit, het is smerig en koud weer.
Om half vijf was er happy hour op het Sickeszplein met aansluitend een jubel maaltijd van gemarineerde kip met patat en appelmoes! Eline en Nord gingen met ons mee voor een nachtje logeren en een dagje pret bij/met Opa en Oma.
We lagen niet al te laat in ons bedje in Huissen.

Zondag, 1 mei 2016
Afgelopen donderdag hebben we de caravan weer opgehaald. We mochten op de parkeerplek van Jan staan en dan staat ie recht onder ons keukenraam. Elektriciteitssnoertje het raam uit en de caravan aansluiten. Tot en met zaterdagavond hebben we spullen naar de caravan gebracht en alles rijklaar gemaakt. De fietsen (zonder accu’s) staan achterop het fietsenrek met een beschermhoes er over heen, waar dan weer een doorzichtige tas opgenaaid zit met het beroemde rood/witte bord met reflectoren: dat is verplicht in Italië werd ons verteld.
Na een niet zo goede nachtrust staan we om zeven uur op en kunnen we lekker doorwerken. Om negen over negen rijden we onze parkeerplaats af.
Naar de N 325 en dan de afslag A12 naar Oberhausen. Daar draai je weer naar rechts en je bent op de A3. Daar blijf je een hele tijd op rijden.
Het weer is niet verkeerd, geen regen maar wel een snijdende koude wind. Na een uur of twee, bijna het Ruhrgebiet door, stoppen we voor een koffiepauze. We zien Düsseldorf, Köln en Wuppertal voorbijtrekken en sturen aan op Frankfurt. ’t Is lang geleden dat ik deze weg heb gereden. Er is een hoop asfalt bijgekomen. Maar het loopt lekker door en we krijgen trek in de lunch. Daarna nog zo’n anderhalf uur rijden en dan zijn we bij de camping die we op het oog hebben. Bettenhausen heet het plaatsje en het is 2 kilometer van de A3 af en ligt aan de Main. We staan gewoon aangehaakt (vast aan de auto) met de neus de goede kant op. We hebben 430 kilometer gereden in alles bij elkaar 6 uur: niet slecht vinden we zelf.
Leuke gesprekjes met de buren (iedereen staat aangehaakt of kort bij zijn trekhaak) en komen erachter dat onze linkerburen uit Lent en Bemmel komen: klein wereldje.

Maandag, 2 mei 2016
We hadden geen haast en we hoefden niet ver. Dus reden we om 10 uur de camping aan de Main af op zoek naar de camping bij Ingolstadt, Auwaldsee. Het is mooi weer, de zon schijnt volop en achter de ramen van de auto is het gewoon heel warm. Na een koffiepauze en een lunchpauze waren we om kwart over twee op de camping aan de rand van Ingolstadt. ’t Rammelt hier van de Audi’s en dat is niet gek, die worden hier geproduceerd. We hebben alleen maar op de A3 gereden en zo links en rechts wordt er flink aan vernieuwd. Zo rechts en links is er al veel vernieuwd, vrijwel overal 3 baans wegen. Het kachelde er aardig over.
Om drie uur mochten/konden we ons inschrijven bij de receptie. Een gefrustreerde Duitser uit Cochem drong voor want, claimde hij, wij stonden verkeerd geparkeerd en hij stond al 1,5 uur in de brandende zon te wachten. En passant kregen we nog te horen dat heel Cochem altijd vergeven was van de Hollanders en dat hij daar goed de pest over in had. We wensten hem een prettige vakantie en vergaten hen en het voorval supersnel.
We hebben een mooi plekje met veel zon als je dat wilt. Als je dat niet wilt is er ook schaduw.
Op onze fietsjes zijn we even op pad geweest om euro’s uit de muur te halen en dat lukte ook nog.
Wat een mooie dag! 242 km op de teller.

Dinsdag, 3 mei 2016
We hadden gisteravond al snel de pijpjes uit en lagen, schrik niet, om kwart voor elf (22:45 h) in de kooitjes. Wonderlijk voor ons, maar het is niet anders, je moet naar je lijf luisteren!
Bij het opstaan (we hadden al besloten dat we een dagje zouden blijven) scheen de zon uitbundig. De wind is koud, maar dat los je met een extra trui op. Bij de receptie hadden ze een paar Stadtpläne en een paar adviezen hoe met een fiets in de stad te komen. Eerst maar eens richting Donau en daar een brug zoeken. Er zijn er drie dus aan de overkant komen is geen probleem. Ongemerkt slinger je toch een beetje de verkeerde kant op als je geen oriëntatiepunten hebt. Maar we vonden het oude centrum met een heel fraaie Liebfraumünster Kerk. Sober versierd, maar wat er hing en stond was van een heel fraaie eenvoud. Twee orgels telde de kerk: een als hoofdorgel boven de ingang van gigantische afmetingen en het veel recentere Bach-orgel aan de zijkant ter hoogte van het altaar. Het altaarstuk was een drieluik van ongekende schoonheid: heel zorgvuldig geschilderd en fraai belegd met bladgoud. Eenmaal buiten vonden we een Salaria (of zoiets, ze verkochten er allerlei soorten salades met dressing. We hebben op de trap van de kerk (en we waren niet de enigen) de salade zitten oppeuzelen. Toen de bewolking van helder blauw naar donkergrijs begon te verkleuren meenden we er goed aan te doen om spoorslags richting Auwaldsee te pedalen. Toen de eerste druppels vielen zaten wij binnen. Morgen willen we op tijd verder dus werden de fietsen weer op het rek gebonden, de luifel ingerold en dicht geritst en het voorkleed opgeborgen.
Zo, dat kan allemaal niet meer nat worden. We zien van alles binnen komen rollen, maar de mooiste was een oude Hobby caravan met een Duits nummer die twee uur aan het klooien is geweest om zijn TV aan de praat te krijgen! Heerlijk. Maar ik snap het wel: Bayern München speelt vanavond iets belangrijks!

Woensdag, 4 mei 2016
Bij het wakker worden troffen wij voor onze neus een zeer bot geparkeerde camper aan!
Wel, grootvaders verfdoos, ik had er gisteren nog wel expres opgelet dat we makkelijk weg konden komen. Maar dat lag nu een stukje anders!
Aangezien er totaal geen beweging in de camper zat en alle vensters zonlichtdicht zaten en bleven, leek het me zaak om wat beweging in het geheel te krijgen.
Na wat vriendelijke klopjes ter hoogte van het verwachtte slaapgedeelte meldde zich even later een verward dameshoofd. Oh, stond ze niet goed? Nou ja, da’s ook wat want, ja, dit is m’n eerste keer met een camper op pad. Ik verzocht haar vriendelijk de volgende keer ook eens om zich heen te kijken of ze niemand in de weg zat. 1000 excuses!
Anneke zag een andere optie: rij even een paar meter achteruit (ik ben daar niet goed in), dan kun je met een korte draai waarschijnlijk wel wegkomen van dit plekje.
Dat lukte en we zijn onderweg om 08:45 uur.
Even een stukje Ingolstadt door een we rijden de A3 op richting München. Dat ging probleemloos en ook op de A99 reed het lekker door. Hele treinen met campers en caravans! We snappen het, morgen is het Hemelvaart en een vrije dag. Vrijdag een glijdag, ’t weekend erbij en je hebt een leuke mini vakantie. Op de A8 richting Salzburg ging het tot twee keer mis: STAU, en niet een klein beetje.
We modderen en ploeteren lekker door want de zon schijnt bij tijd en wijle gezellig. Bij Rosenheim ros ik nog even richting Innsbrück om tot de ontdekking te komen dat we nog een stukje verder moeten op de A8 naar de afslag Salzburg, de A10. Ja, dat is ook een mooie weg, maar hier verschenen weer een paar kleinere filetjes! We passeren de nodige tunnels en de langste is de Tauerntunnel en die moet € 11,50 kosten. We hebben net € 8,80 betaald voor een 10-dagen vignet voor Oostenrijk! Zo’n 18 kilometer voordat we bij camping Mössler in Döbriach het terrein oprijden volgen we de Millstätter See en herkennen diverse landmarken van 3 jaar terug! Leuk!
Om even voor vieren rijden we de camping op en lezen dat we zelf een plekje uit mogen zoeken.
Het wordt het plekje waar Berry en Nellie drie jaar geleden hebben gestaan. Frau Mössler is nog steeds dezelfde enthousiaste dame.
We spreken een lokale Hausmeister en die weet te vertellen dat er vorige week nog en pak sneeuw van 30 cm was gevallen!
We hebben er bijna 400 kilometer opzitten vandaag en ik vond het niet zo lekker in verband met de files en het steeds een stukje optrekken, stoppen etc. Maar….het weer gaat beter worden!

Donderdag, 5 mei 2016. Hemelvaartsdag en Bevrijdingsdag.
De nachten zijn nog steeds koud dus waren we voorbereid: dekbed standaard + een fleece dekentje en nog een dekentje. We hebben heerlijk geslapen. Om 7 uur werden we wakker maar we hebben ons (met het kacheltje aan) nog maar een keer omgedraaid.
Er zijn wat huishoudelijke zaken geregeld, er werden wat plattegronden bestudeerd en we hebben een wandeling gemaakt naar de Millstätter See.
Er zijn nog een hele hoop vrije plekken maar we denken te weten dat het seizoen gewoon nog niet is begonnen. Op een doortrekkerscamping merk je dat minder: dat is iedere dag een komen en gaan.
Komers en gaanders dus. Morgen blijven we hier ook nog: we willen naar Spittal an der Drau, daar zit de outlet van Gabor, de schoenenproducent. Kijken of we wat kunnen scoren. Zaterdag willen we weer een stukje zuid, Italië in dus.

Geplaatst door zwit.too 11:19 Gearchiveerd in Duitsland Reacties (3)

(Berichten 26 - 30 uit 50) « Pagina 1 2 3 4 5 [6] 7 8 9 10 »