Een Travellerspoint blog

Weer op huis aan

't Was een koude trip

all seasons in one day

Zondag, 24 april 2016
Gisteren hebben we de luifel er maar afgehaald, anders hebben we dik kans dat we ‘m nat moeten opruimen. Ook het vloerkleed werd schoon geklopt en opgeborgen.
Het was vannacht koud, dus moest er weer gestookt worden. En dat duurt een uurtje voordat het leven binnen aantrekkelijk is. Aan boord toilet gemaakt en ontbijt genuttigd.
Daarna de laatste zaken aanpakken om tot een rijdbaar geheel te komen zoals daar zijn: de vier poten omhoog draaien, binnen alles slag- en stootvast, toilet legen en schoonmaken, spoeltank idem, gasfles dichtdraaien en alles wat rondslingert opbergen. De stroom gaat eraf en het snoer wordt opgeborgen. De auto ervoor zetten, aanhaken, stroom erop, verlichting controleren en dan is het bijna zover. Langs de receptie om de € 25,- borg voor de SEP Key terug te halen en dan kan je de GPS aanzetten voor de beste route in caravan-modus. 150 km te gaan = goed voor 2 uur rijden.
Het ging gladjes. Om kwart over een stonden we bij Caravanstalling Lingewaard in Huissen.
Naar huis en een lange warme douche.
Vervolgens waren we om vijf uur op de borrel en het diner in Arnhem. Lekker gegeten en bijgepraat zoals dat hoort. Na de maaltijd stonden Eline en Nord klaar om met ons mee te gaan naar Huissen voor een nachtje logeren.
Nou, dit was na een hele lange periode ons eerste campingavontuurtje in 2016. We hopen dat er nog een paar volgen. A.s. zondag willen echt weg voor de lange voorjaarstocht richting ROME!

Geplaatst door zwit.too 7:10 Gearchiveerd in Nederland Reacties (0)

Nog steeds Vlugtenburg

in 's Gravenzande

storm 10 °C
Bekijk Familiebezoek op zwit.too's reiskaart.

Zaterdag, 23 april 2016
’t Was vannacht koud, tegen het vriespunt aan. Maar onder ons dekbedje is het gewoon lekker warm. Bij het waker worden stond de thermometer ook op 12 graden! Met een klein uurtje doorstoken kwamen we makkelijk op 20 graden: tijd om tussen de vette lappen uit te komen.
Lekker ontbeten met alles erop en eraan: eitje, aardbeitje, theetje, bammetje, prima!
Om een uur of elf kwamen Bart, Saskia en Yuri op bezoek. Na de koffie even een frisse neus halen aan zee: tjonge, wat is die wind koud, het snijdt door alles heen. Maar ook zonneschijn tussendoor en dan was het uit de wind gewoon lekker! Gevijven geluncht, en daarna ging Monster weer henen voor het middag slaapje van Yuri. Ik had daarna wat moeite om mijn luikjes open te houden, maar alla. Ondertussen nog wat stukken gelezen uit het boek van Hendrik Groen, “Pogingen om nog iets van het leven te maken”. Hilarisch. Hendrik is 83 ¼ jaar oud en zit in een bejaardentehuis in Amsterdam Noord. Iedere dag schrijft hij een kort verhaaltje: lachen, gieren, brullen!
Om 16:00 uur togen we naar Westland Caravan Service om even een gasfles te wisselen. Daarna door naar Monster voor een drankje en de avondmaaltijd. We zien elkaar voorlopig niet meer en de zwangerschap gaat gewoon verder: spannende tijden.
Terug aan boord de kachel maar weer aan en lezen in Hendrik Groen!

Geplaatst door zwit.too 11:52 Gearchiveerd in Nederland Reacties (0)

Camping Vlugtenburg

's Gravenzande

semi-overcast 14 °C
Bekijk Familiebezoek op zwit.too's reiskaart.

Vrijdag, 22 april 2016
De voorspellingen voor de vandaag en verder deze week zijn nog beroerder dan gedacht: we doen er ook nog een lekker beetje wind bij. Windkracht 6 langs de kust uit het noorden. Fijn hoor.
Nadat ik mijn verhaaltje van gisteren had geplaatst kwamen we erachter dat het toilet niet doorspoelde. Lekker klusje, ik heb geen idee waar ik het moet zoeken. Maar enige telefoontjes met dealers verder gaven me voldoende mogelijkheden om een hele dag te vullen. Het pompje bleek niet te werken vond ik uit. Mooi, eruit met dat ding. Ik had nog een reservepompje aan boord en dat bleek exact dezelfde te zijn. Probleem opgelost zou je zeggen, maar nee.
Ondertussen arriveerden Bart en Yuri en we brachten wat genoeglijke uren met elkaar door met temperaturen die nog niet zo verkeerd waren. Gezamenlijk geluncht, waarna Bart met zoon Yuri naar huis ging en ik weer wat verder klooide. In ’s Gravenzande zit een campingboer waar ik ook weer wat telefonische info van kreeg en we besloten er maar even naar toe te gaan. Het resultaat was dat we weer wat strikt noodzakelijke dingen aanschaften om a. het toilet te kunnen maken en b. om onze fietsen veilig door Italië te kunnen loodsen. Een fietsenhoes voor twee fietsen en een rood-witte plaat met reflectie om erop te hangen. Afijn, samen terug naar de camping om tot de conclusie te komen dat de plé nog niet werkte. Balen als een stekker! Weer terug en op zoek naar een technisch iemand en die vond ik. Ik vroeg of ik ‘m kon inhuren maar dat lukte niet. Hij gaf me nog wel wat mogelijke oplossingen. Weer terug naar de camping. Provisorisch aansluiten: de POMP DRAAIT.
Dit is het begin van de oplossing! Een half uurtje later was alles weer gemonteerd en was ik uiterst gelukkig!
Op naar Monster voor de gezamenlijke warme maaltijd.
Na wat heen en weer gekeuvel, ’n kopje koffie en een biertje reden we de negen kilometer terug naar de camping. De temperatuur binnen? 12 graden! De kachel op vol vermogen (we hebben 16Amp) en stoken maar. We houden ’t weer droog en warm!

Geplaatst door zwit.too 13:13 Gearchiveerd in Nederland Reacties (1)

De plannen voor 2016

Maar eerst ons eerste tripje

sunny 17 °C
Bekijk Familiebezoek op zwit.too's reiskaart.

De plannen voor 2016 – voorjaarstrip.
Zoals wel vaker in deze tijd van het jaar: het begint te kriebelen om de horizon weer eens te gaan verkennen. Nieuwe plaatsen en gebieden worden opgezocht, hoe rijden we er naartoe, gaan we weer proberen de tolwegen te mijden of proberen we zo snel mogelijk mooier weer te vinden, c.q. zo snel mogelijk zuidelijk te geraken. Keuzes maken dus.
De caravan moet even nagekeken worden, de fietsendrager moet wat steviger vastgezet worden, de accu van de mover moet er weer in etc. etc.
Als dat geregeld is zetten we de ZWIT-too even bij huis om alles in te laden. Dan willen we op donderdag, 21 april naar ’s Gravenzande om een paar dagen met Yuri, Bart en Saskia op te trekken. Op zondag gaan we weer terug naar Huissen.
Het weekend daarop willen we gaan rijden met ons gepakte en gezakte huisje!

Donderdag, 21 april 2016
Gisteren hebben we de caravan op het plekje van Jan en Zus gezet (na overleg!) recht onder ons appartement. Inmiddels is het water weer aangesloten, de stroom staat erop en werkt. In ons kleine kamertje liggen al een hoop spullen klaar voor de voorjaarstrip.
Dus vanmorgen een heleboel keer de trappen op en af om alles naar beneden te brengen.
We lunchen thuis om half een en rijden om half twee. De Zwit.too ligt weer lekker achter de auto en ruim twee uur later checken we in op Strandpark Vlugtenburg. We hebben hier twee jaar geleden ook gestaan en nu blijkt dat hetzelfde plekje beschikbaar is. Prima: je rijdt er zo in en je staat compleet recht. Ook de zon weet deze plek te vinden: bijna de hele dag zon (als ie schijnt!).
Het is heerlijk weer, de caravan staat zo, drinkwater spoelen en vers water laden, gas aansluiten.
De elektriciteit werkt en we genieten van een vakantiedrankje. Anneke bakt in de keuken iets lekkers met kip en Mild Curry: het ruikt al lekker.
De slechte berichten zijn dat het zaterdag en zondag hartstikke koud wordt (7 en 8 graden – overdag!!!) maar dat zien we dan wel weer.
Voorlopig staan we hier lekker en lonkt de maaltijd!

Geplaatst door zwit.too 11:00 Gearchiveerd in Nederland Reacties (0)

Op Lanzarote

Een beetje sunseeking

sunny 22 °C
Bekijk Lanzarote, Canarische Eilanden, Spanje op zwit.too's reiskaart.

Lanzarote-trip 2016
Maandag, 4 januari
We hebben een reisje geboekt naar Lanzarote.
Hoe dat zo kwam?
Vorig jaar hebben we eigenlijk maar drie weken echt vakantie gehad.
Verder zijn we heel druk geweest met de verkoop van de bosbungalow, verhuizen van onze spullen naar de opslag, zoeken naar een nieuw huis, hypotheek regelen, ons nieuwe huis door Henk laten schilderen, de verhuizing regelen, inrichten, kasten bouwen: ga maar door.
Ondertussen heeft Anneke een bijschildklier-operatie ondergaan en ik kon wel een nieuwe heup gebruiken.
We hadden al eens een beetje zitten rommelen op internet, op zoek naar zon. De Canarische Eilanden moesten het maar worden. Tenerife en Grand Canaria kenden wel doordat we er met onze eigen boot zijn geweest in 2006. Maar Lanzarote was ons nog onbekend.
Tijdens een wandeling door Huissen kwamen we langs het reisbureau van Vakantie Expres en we wipten spontaan naar binnen.
Nicolien wist wel raad met onze vraag en kwam tot een interessante 14 daagse trip voor een redelijke prijs inclusief een huurauto voor 7 dagen.
Doen dus!

Zaterdag, 9 januari
Mirjam en Eline brengen ons weg naar Luchthaven Eindhoven waar we arriveren om 11:45 uur. Prima planning: kiss & ride en we staan al in te checken. Om 18:10 uur zijn we op Luchthaven Arrecife op Lanzarote (1 uur tijdverschil). Er staat een bus klaar om ons naar ons appartement te brengen. Het loopt allemaal gesmeerd. De bagage in ons fraaie appartement gekiept en op naar het bijbehorende restaurant. Voor € 25,- mochten we onze bordjes volscheppen. Drankje erbij en mooi op tijd richting appartement en onze nestjes.
Er diende zich een klein probleempje aan: we werden gek van een pieptoon en nog gekker van de airco en een afzuiginstallatie van de keuken van het restaurant.

Zondag, 10 januari
Na het ontbijt, verse broodjes halen bij het aanpalende winkeltje, en de koffie toog Anneke receptie-waarts om te vragen of we een ander, rustiger, appartement konden krijgen. Geen probleem! Daardoor liepen we half uur later al met onze bagage te sjouwen naar een veel mooier en rustiger plekje. We zijn helemaal blij.
We gaan de omgeving verkennen. Een aardige SPAR vlak bij en daarachter ligt de boulevard en daarachter het strand (nou….) en de oceaan. Het is inmiddels 22-23 graden en de zon doet z’n mooiste best. Een heel stuk langs de boulevard gelopen en van alles en nog wat bekeken. Een drankje op een terras en een megablaar onder m’n rechter voet verder, waren we weer terug bij Relaxia Lanzaplaya. In ons appartement de lunch genuttigd en ’s middags geluierd rond het zwembad. Onderweg hadden we een Thais restaurant gespot en daar hebben we heerlijk gegeten. Het duurde alleen verschrikkelijk lang tussen de gangen door en dat lieten we ook weten. Roetsj…twee enorme bellen rode wijn werden er gebracht “from the house”. We hadden net zelf ons tweede wijntje besteld, dus dat was een beetje veel van het goede, maar we sloegen alles wel dapper achterover. De rekening viel alles mee en we namen ook nog een doggy bag mee!

Maandag, 11 januari
We hebben alweer een lange wandeling gemaakt, maar nu de andere kant op. Dat alles met die blaar onder m’n voet. Na de lunch…. Je raadt het, lekker lui liggen wezen aan het zwembad.
Het diner was simpel en efficiënt: een kop soep en een broodje gebakken ei. Prima toch voor een keer?

Dinsdag, 12 januari
Om 10:00 uur zou ons huurautootje gebracht worden, maar dat nam wat meer tijd! De Calle Cesar Manrique werd geasfalteerd en dus kon er geen auto vlak bij het complex komen. Tegen een uur of elf was het dan toch geregeld en konden wij op zoek naar de Hyundai I10 in Ferrari-rood.
Aangezien het rond het complex allemaal 1-richting weggetjes zijn is parkeren een tantalus kwelling.
Na de lunch werd het tijd de auto, het verkeer en de plattegrond te verkennen en dat werd dus een ritje naar Puorto del Carmen. Lekker wat rondgewandeld en een terrasje gepakt.
Als diner aten we de doggy bag van afgelopen zondag smakelijk leeg.

Woensdag, 13 januari
Van Puerto del Carmen via Yaiza naar de Montaňas del Fuego in het Parque Nacional de Timanfaya.
Op een rotonde komen we een meer dan levensgrote familie dromedarissen tegen, die met die ene bult! Weer een stuk verder in het Parque Nacional liggen er wel 100 met aan weerszijde van hun bult een stoeltje. Ze zitten met ongeveer 12 beesten aan elkaar en voorop loopt de dromedarisdrijver. (Kamelendrijver klinkt mij beter in de oren, maar ja, ik heet geen Dikke van Dale.)
Is er maar een van de twee stoeltjes bezet, dan worden aan de lege kant zandzakken gehangen als tegenwicht! Het is geen gezicht en je moet naar ons idee wel een enorme nerd zijn om dit leuk te vinden!
We arriveren bij de ingang van het Park. Vandaar is het nog twee kilometer rijden over een prachtig geasfalteerde weg naar het startpunt en restaurant van het park.
Er staan bussen klaar om het nieuwsgierige volk in te laden en een ritje met uitleg in drie talen te laten maken. Wij laten een bijna volle bus voorbijgaan en klimmen als eersten in de eerst volgend bus en dan zit je dus helemaal vooraan door die grote ruit te genieten. Goed geregeld!
Hoe moet je dit landschap omschrijven? Duidelijk vulkaanuitstoot, enorme brokken, zwart zand, mooie vormen en lelijke brokken: het is er allemaal. En alles is zwart. Groen zie je nauwelijks en andere kleuren al helemaal niet. Die chauffeurs verdienen allemaal een pluim: zo als die langs die loeischerpe rotsen en loodrechte lavawanden weten te manoeuvreren: petje af!.
Terug bij het begin vormen we een kring om een gat in de grond. De parkwachter staat met een riek en een bos kleine, droge takken te wachten tot hij de aandacht van iedereen heeft. Hij frommelt de takkenbos in het gat en seconden later slaat er een loeiende vlam omhoog! Het is dus erg heet vlak onder de oppervlakte!
Op naar de volgende demonstratie. In de bodem zitten stalen pijpen met een diameter van een centimeter of 30-40. De parkwachter pakt een emmertje water, zet iedereen op de juiste afstand, kiept het emmertje leeg in een buis, een enorme knal en een straal stoom spuit omhoog: fraai!
Het derde trucje om maar vooral niet te vergeten hoe bijzonder dit gebied is: met z’n allen in een rondje, PW pakt een schep en schept wat lavazand op. Z’n assistente pakt het van de schep en legt dat op gereed gehouden handen: shit, da’s heet!
Dit is echt een onvergetelijke ervaring: zo dicht bij gloeiend hete lava te zijn!
Terug in Yaize vonden we een lokaal eettentje. Dachten we. We zaten met een man/vrouw of zes aan drie verschillende tafeltjes, hadden net besteld toen er drie (3!) bussen met toeristen uitgeladen werden. Aan de achterkant van dit tentje leek een enorme zaal te zijn waar ze vlot 100 man in kwijt konden!
Verder zuidwaarts kwamen we bij Playa Blanca waar we wat hebben gezond en Anneke natuurlijk even en zee heeft gezwommen. De terugweg naar Playa del Carmen was een drama: we konden toch niet in de buurt komen van ons appartement door het eenrichting verkeer. Na heel wat missers hebben we toch nog in de buurt van onze bedjes kunnen parkeren.

Donderdag, 14 januari
In de morgen moest er even geshopt worden. Op Anneke’s verlanglijstje staat een tankini. Op meerdere plaatsen te koop en aan prijzen op artikelen doen ze niet. Er staat alleen op hoeveel korting je krijgt. Ik begrijp het niet. Maar goed, Anneke sloeg geweldig. Of is het “slaagde geweldig”?
En laat ik nu tegen een tablet aanlopen voor niet te veel geld en heel uitgebreid en supersnel! Een hoop ge-onderhandel en heen en weer geschuif. Uiteindelijk een cover met toetsenbord erbij gekletst en de prijs van de tablet een stukkie naar beneden. Je begrijpt het: allebei blij.
We willen naar de Fundacion Cesar Manrique in Tahiche. Het hele eiland straalt de foot print van Cesar Manrique uit. Als gemeenteraadslid heeft hij ervoor gezorgd dat er niet hoger gebouwd werd dan 2 verdiepingen (een enkele uitzondering daargelaten), dat alle huizen, woningen, winkels etc. wit geschilderd zijn en dat ramen, deuren en sponningen rood, groen of blauw moeten zijn. Op diverse rotondes zie je plastieken in de vorm van “mobiles” die door de wind ronddraaien en wit zijn of juist heel kleurrijk.
In de Fundacion vind je het hoofdkantoor en het museum (met veel van zijn werk) en natuurlijk de omgebouwde lava-bellen met woonkamer, vergaderruimtes, zitjes, badkamer etc. Dat alles onder de grond en aan elkaar geknoopt door gangen. Overweldigend! ’t Is te uitgebreid om het hier te omschrijven. Google ‘m maar eens of kijk de foto’s die hier ook staan.

Vrijdag, 15 januari
We hebben een combiticket gekocht voor bezienswaardigheden. De Fundacion was er een van en we gaan nu naar het noorden, naar het Jameos del Agua. Ook dit is weer opgezet door Cesar Manrique. Ook hier bevindt zich veel onder de grond en ook hier weer betreft het “lava-bubbles”. In de eerste die we binnen liepen is een klein meertje waar een unieke kreeftensoort voorkomt: ze zijn wit en hebben geen ogen. Die hebben we niet gezien dus. Weer wat gangetjes verder en we kwamen bij een kristalhelder zwembad (alleen maar kijken). Er was ook een theaterzaal ondergronds en expositieruimte van werken van Manrique en tijdgenoten. We vonden het prachtig!
Vlak bij ligt Gueva de Los Verdes. Via een bubbel kwamen we in een gangenstelsel wat heel kopstoterig was en nauwelijks interessant. De gids ratelde een verhaaltje in het Spaans en dan 5 woorden in het Engels en Duits er achter aan.
Het hoogtepunt was dat we met elkaar op de rand van een kom werden geparkeerd en dan keek je zo een forse diepte in. Totdat hij een steen in het gat gooide, waarna bleek dat het een meertje met roerloos water was waarin het plafond weerspiegeld was. We gaan maar weer op huis aan want dit was niet erg opzienbarend. Of eigenlijk: we hebben al te veel grotten gezien en dan kun je vergelijken.

Zaterdag, 16 januari
Het doel voor vandaag was de Mirador del Rio, helemaal in het noorden. We schatten dat we zo’n 60 kilometer moeten rijden. We kennen ondertussen een beetje het wegennet en rijden als een speer noordwaarts. Mirador del Rio zijn ook een paar enorme lavabubbels die ze aan de zeekant hebben voorzien van enorme ruiten met uitzicht op La Graciosa. Er liep ook nog een expositie, maar die was aan het opnieuw inrichten. Leuk, dat uitzicht, de rest was minder.
De receptionist van Relaxia had op een kaartje een weggetje aangegeven langs de westkust wat zeer spectaculair moest zijn. Hij had gelijk, aan de rechterzijde waar Anneke zat, bevond zich een peilloze afgrond en het weggetje was nog geen 5 meter breed. Niet erg en breed genoeg, totdat je tegenliggers tegenkomt, dan verandert de zaak. Klamme handjes en schuim in de bilnaad. Een geweldig tochtje! We komen door Haria, een klein authentiek dorpje waar Cesar Manrique ook heeft gewoond en z’n atelier had. Mooi om te zien maar 2 x € 10,- vonden we, gezien de omvang van het huis en atelier, aan de hoge kant.

Zondag, 17 januari
We hebben inmiddels Fred en Anneke leren kennen en ze komen ook nog uit Goor en wonen in de Schoolstraat waar mijn grootouders van moederskant gewoond hebben. We gaan gezamenlijk met het huurding naar Teguise voor de wekelijkse markt. Een drukte van belang! Het aanbod was matig: veel riemen, veel opvouwbare fruitmandjes, felgekleurde kleding, Aloa Vera zalfjes, pilletjes, Chinese horloges, afijn, troep en prullaria. Bij een kroegje een bakje koffie gedaan om op adem te komen, en om lunchtijd troffen we een pizzabakker dit wel twee pizza’s voor ons wilde klaarmaken. Hetgeen gebeurde en lekker dat het was, fantastisch. Een glaasje Malvesina erbij en het leven is verrukkulluk.
Terug op de basis: even zonnen, Anneke even zwemmen, daarna een drankje bij Anneke en Fred om daar tot de conclusie te komen dat uit eten gaan ook erg lekker is.

Maandag,18 januari
We hebben de auto vandaag nog dus was de vraag: waar zijn we nog niet geweest en wat willen we nog zien? Het werd el Golfo. Via Yaice kwamen we aan bij de kust, eigenlijk onder de Montanas del Fuego. Een ongelofelijke lava-kust met inhammen, uitsteeksels en oneffenheden. Het zeewater knalde erin en het begrip van de Zevende Golf werd hier overduidelijk getoond.
Verder maar weer: el Golfo! In prospects en gidsen zie je een foto van een knalgroen meer in het pikzwarte zand. Maar naar mijn mening is dat pas zo na de uitvinding van Photo Shop! Nep dus, maar wel een leuk straatje met restaurantjes alwaar we gegeten hebben.

Dinsdag, 19 januari
Om kwart voor tien heb ik de autosleutels bij de receptie ingeleverd en daar wisten ze wel weg mee.
Verder veel zonnen, liggen en lezen aan het zwembad. Een luie dag dus. ’s Avonds een pizza met z’n tweeën en die smaakte ook alweer prima.

Woensdag, 20 januari
Met de bus naar Arrecife, want dat kenden we nog niet en het is de hoofdstad van Lanzarote.
Voor € 1,70 p/p kochten we een kaartje. De bus stopte bij het busstation, plaatselijk bekend als Stacione de Gua Gua. (Gua Gua is dus Spaans voor Bus!)
Met is mooi weer om te wandelen, zo’n 22 graden, met een verfrissend briesje. In Arrecife vind je wel hoogbouw en zeker langs de kust waar je een paar hoge Hotels hebt. Er is in het oosten een nieuwe jachthaven gebouwd, Puorto de Arrecife en die wilden we wel eens bekijken. Onderweg kwamen we de lokale jachtclub tegen, een mooi oud gebouw aan de buitenkant. We konden zo naar binnen lopen en een beetje rondkijken. Een brok historie! Buiten aan de zeezijde lagen in rekken zo’n 25 Optimistjes en een paar handen vol scheurijzers a la 420 en 470.
De nieuwe jachthaven en omliggende bebouwing is zo nieuw en ziet er zo duur uit: daar zouden wij niet afgemeerd hebben! Eigenlijk was het sfeerloos. We hadden opgesmeerde broodjes en drinken meegenomen en hebben dat verorberd op de treden van de trap van de jachthaven. Op de terugweg zijn we door de oude stad gelopen. Oude straatjes, leuke gebouwen, mooie pleintjes. Op een terrasje met een beetje uitzicht een lekker drankje genoten. Richting Gua Gua konden we ook een kleine omweg nemen en via de Playa de El Reducto on doel bereiken. Dat hebben we maar gedaan: sandalen in de hand en door de branding lopen. Uitkijken voor zwarte lava rotsen net onder het dunne laagje geel zand. Vanuit de zandbak willen we de straat oversteken, worden we bijna overreden door Ans en Rob uit Goirle, die we al jaren niet gezien hebben. Een praatje bij de fietsen en een afspraak bij hen voor morgen. Ze verblijven 4 weken in een hotel, ’n kwartier lopen vanaf waar wij zitten.
We hebben met Fred en Anneke afgesproken voor een afscheidsdrankje/dinertje want ze vertrekken morgen. Het werd voor de tweede keer samen Enjoy, het Aziatische restaurant. Mensen, wat hebben we daar weer lekker gegeten! Tja, en dan ben je met z’n vieren € 90,- kwijt incl. fooi.

Donderdag, 21 januari
Anneke moest natuurlijk ook nog een keer een paar uur op het strand aan zee liggen en eveneens natuurlijk een duik in de zee maken. En aldus geschiedde en ik vermaakte me inmiddels ook met bruin worden. Lunch in het appartement en ’s middags aan het zwembad rondgeluierd en gelezen.
Om kwart voor vijf wandelden we naar het Suite Hotel Fariones Playa. Van buiten een kaal, grijs gebouw, maar binnen ziet het er beter uit. Hun appartement, want het is geen hotelkamer, ziet er ongeveer uit als ons stekkie. Ook met een keuken erin met alle nodige zaken voor self containing.
Op het balkon met zeezicht zitten borrelen met zeezicht en een hapje erbij. ’s Avonds thuis hebben we een eitje gebakken en een bakje yoghurt erbij.

Vrijdag, 22 januari
Vandaag hebben we ons wat rond appartement en in de buurt opgehouden. Voorzichtig begonnen met spullen bij elkaar te zoeken. Om tot de ontdekking te komen dat ik 5 paar sokken, twee lange broeken en een dikke trui helemaal niet aan heb gehad. Anneke had ook zulke spullen nog helemaal schoon in de kast. Lekker toch? Ach, en verder, een beetje zonnen, een beetje lezen., een beetje drankje en een hapje eten en zo’n dag is zo voorbij. De bagage paste riant in de twee rolkoffers en handbagage.
We verwennen ons ’s avonds met een extra lekker wijntje en slapen als marmotjes.

Zaterdag, 23 januari
Om 07:15 staan we naast de bedjes en om 09:10 zitten we in de bus onderweg naar het vliegveld. Prima planning. Een uur rond hobbelen op het vliegveld en om 11:00 uur vlogen we. Mooi weer in het begin, zodat we Lanzarote en La Graciosa nog hebben gezien, maar daarna was het vliegen boven de wolken. Ik heb nog een stukje gezien van Z.W.Spanje en volgens mij ook nog de streek Les Landes van Frankrijk. De koffers in Eindhoven namen een boel tijd in beslag (de mijne was de allerlaatste!), maar Mirjam stond ons al vol ongeduld op te wachten. Een uurtje later zitten we aan het Happy Hour in Arnhem gevolgd door een maaltijd: heerlijk en makkelijk. We waren om 20:30 thuis. De verwarming stond lekker aan na 13 dagen op vorststand te hebben gestaan.
We kijken terug op een geweldig leuke trip!

Geplaatst door zwit.too 2:20 Gearchiveerd in Spanje Tagged islands cesar canarian sunseeking manrique Reacties (1)

(Berichten 31 - 35 uit 50) « Pagina .. 2 3 4 5 6 [7] 8 9 10 »