Een Travellerspoint blog

Oostenrijk in

in de buurt van Brno

rain 14 °C

Dinsdag, 26 mei 2014
Het zat er al aan te komen: het weer is totaal omgeslagen en het regent dus. Aangezien we geen andere plannen hebben willen we een beetje in de buurt rond rommelen. De reden is simpel: we hebben al zoveel “oude steden” gezien dat we een beetje overvoerd zijn. Dus niet naar Brno.
We hebben wat inkopen gedaan in een aanpalend dorpje en hebben een Vinotekia bezocht. Ze hebben zo’n acht verschillende wijnen staan en je kunt het ook per PET fles kopen. Eerst wat proeven en we bleven op een Chardonay hangen die erg lekker was. PET fles onder de tap en schenken maar.
Het bleef de hele dag gestaag door druppelen en regenen dus we zitten opgehokt dit verslag te schrijven. Morgen willen we Oostenrijk in en het kamp in de buurt van Melk (heel mooi klooster: alleen maar goud!) opslaan. We moeten een beetje rap terug naar Nederland.
Overigens was de uitslag van de vertaling van “strč prst skrz krk” bijna goed geraden door zwager en buurman Ton. Zijn beloning is dus een cookie en een kleine virus omdat het antwoord niet helemaal correct was. Het moest zijn: Steek je vinger in je keel.

Woensdag, 27 mei 2015
Gisteravond zijn we uit eten geweest naar een door Jitka Boẑková aanbevolen restaurant. Ik kan je verzekeren: het was uitstekend! ’n Fles Moravische wijn, twee hoofdgerechten en twee fantastische desserts voor de prijs van € 28,-.
We hebben niet goed geslapen, allebei liggen woelen over de verkoop van onze boshut en de aankoop van wat anders. Dus redelijk vroeg op.
Na afscheid genomen te hebben van de Berner Senne, de poes, de konijnen, de kippen en de geit en niet te vergeten Jitka, reden we om 09:30 uur de poort uit.
De route gaat via Brno, richting Wenen. Boven Wenen ga je naar het westen en kom je afslagen tegen van Stockerau, Krems en Melk. Wij draaien naar beneden naar Grein en dat ligt aan de Donau. Op de camping is plaats zat en een plekje is gauw gevonden. De bodem is drijfnat: het heeft hier twee dagen continue geregend. Maar we staan prima. Via mail komt het koopcontract binnen, alweer een reden om een hapje te gaan eten. Vandaag veel wind gehad en ook regen bij vlagen. Maar het schoot lekker op en om 14:15 uur hadden we een kleine 300 kilometer gereden.

Geplaatst door zwit.too 11:53 Gearchiveerd in Oostenrijk Reacties (0)

Rondom Praag

....richting Brno

semi-overcast

Zaterdag, 23 mei 2015, Bart wordt 43 jaar!
Wat een geweldige nachtrust! Heerlijk geslapen en de spieren weer een beetje in de juiste volgorde gelegd. We doen vandaag niet veel is het plan. Anneke draait een handwasje en geeft de caravan een beurt, ik klus wat rond de caravan. Na koffie en elven gaan we per auto op pad naar een bouwmarkt, een benzinepomp en een supermarkt. Alle drie vonden we ze richting Praag. Ik had een combinatietang nodig: ik heb er eergisteren eentje finaal kapot geknepen. En die vonden we bij Bauhaus. Het vol druppelen van de tank (CzK 33.40/liter = ong. € 1,33/Ltr) nam wat tijd in beslag maar Albert (jawel, van AH!) vonden we ook makkelijk. Boodschapjes gedaan en weer terug naar de camping.
’s Middags zijn we hier vlakbij naar Dolni Chabry gereden op aanbeveling van een stel Duitsers die hier al jaren komen. Een rondje om een leuk kerkje gelopen en een terrasje gevonden voor een verjaardagsdrankje. Het lieftallige dienstertje bakte zelf haar taarten en dan kun je niet weigeren: heerlijk dekt niet de landing, überheerlijk! We zitten op een enorme binnenplaats waar met een beetje moeite en creativiteit iets heel moois te maken is.
Allee, weer terug naar de camping en gelijk Harm-Jan en Elly uitgenodigd voor een drankje bij de camp bar. Lekker zitten kleppen want we zijn ook leeftijdgenoten, dat maakt het makkelijk. Elly was heel gedecideerd en wilde een boek kopen en ik wilde het wel verkopen: allebei gelukkig!
Alweer een dag voorbij.
’t Wil nog niet echt warm worden, er staat constant een harde koude wind: shit happens.

Zondag, 24 mei 2015
We wilden, eigenlijk moesten, weer naar Praag. Er is nog zoveel te zien waar we niet geweest zijn. Dit keer wilden we het eens met de auto proberen: het is maar 12 kilometer dus ben je veel sneller in het centrum dan met bus en tram. Om 10.00 uur rijden we. We hebben een parkeergarage uitgezocht via een kaart en de GPS bij een “vroegbarokke kerk” Loreta en die ligt op wandelafstand van de Praagse Burcht. De wijk heet Hradčany. Wel, de parkeergarage was er niet maar we vonden een mooi plaatsje vlak bij Loreta. Gratis dus. Wat je daar al zo tegenkomt bij en in de Praagse Burcht? Het is overweldigend. We dolen wat rond en zien bij de St Vituskathedraal een mega rij wachtenden staan: lekker.
We gaan op zoek naar de VVV en komen ook in een enorme rij terecht. Voorzichtig opgezocht wat er mogelijk is aan bezichtigingen. Alles kost geld maar er zijn ook verzameltickets van meerdere bezienswaardigheden. Om een lang verhaal kort te maken: we hebben ons aan de buitenkanten van de St Vituskathedraal (een nu nog langere rij), het Oude Koninklijke Paleis, de St Jorisbasiliek (van die draak, ja), Kruithuis, Museum van het Sint Jorisklooster en nog wat fraaie staaltjes van vroege(re) architectuur, verlustigd. Het was ons wel dierbaar. Maar wat een complex en wat een bouwstijlen. Gotisch, Renaissance, Barok: je komt het allemaal naast elkaar tegen.
Terug sjouwend naar de auto (hij stond er nog en onbeschadigd, ja ja!) kwamen we op een terrasje Elly en Harm-Jan tegen. Die hadden de bus van 10:00 uur gepakt en waren om ongeveer 11:30 uur in de Burcht. Wij waren op tijd terug op de camping. Bij ons nieuwe vriendinnetje/bakstertje van gisteren hebben we een lunch genuttigd van aspergesoep en een broodje “kaas-spread” vergezeld door een drankje. Pittig broodje trouwens!

Maandag, 25 mei 2015
Lekker weer! Korte broek en T-shirt is genoeg. We maken ons klaar om verder te reizen. Het kompas staat op Brno en dat is Moravië. Harm-Jan en Elly zijn iets eerder klaar en we zwaaien ze uit.
De te overbruggen afstand is niet het probleem, maar de E55, de snelweg naar Brno, staat bekend als een zeer file gevoelige autoweg.
Om half elf reden we van de camping af en richting Praag. Voordat we Praag door waren en de E55 opreden waren we 20 kilometer en 45 minuten verder! Nog even afgezien van de keienstraten die het leven van de caravan en van ons er niet beter op maakten.
Wij hadden geluk, we hebben maar een paar keer wegversmallingen en bouwtoestanden gehad, maar aan de andere kant, na een best ongeluk, stond een file van wel 15 – 20 kilometer lang.
Weer een stuk verder nog zo’n soort file, maar dan een stuk korter. 20 kilometer voor Brno hadden we een camping uitgezocht in het plaatsje Ostrovačici. Het heet Kemp Oasi en wordt gerund door Jilka Boẑková. Door de beschrijving in een campinggids waren we getriggerd: het terrein bevindt zich in de achtertuin van de voormalige boerderij. Mia vond de ingang die hermetisch dicht was met een metalen hek ervoor en een idem auto. Al gauw kwam er iemand de deur openen en de auto wegzetten. We keken uit langs de boerderij zo een fraai onderhouden tuin in: prachtig! En……. we zijn de enige. Wij vinden het best en zoeken zelf een plekje uit. De hond komt ons begroeten, de kat laat zich aaien, er zitten 15 konijnen in een hok, een geit in de stal en er lopen kippen vrij rond.
We hebben er 192 km opzitten en zitten hier erg op ons gemak.

Geplaatst door zwit.too 11:25 Gearchiveerd in Tsjechië Reacties (0)

Hoogtepunten Praag

Bezoek aan Praag

semi-overcast 18 °C

Donderdag, 21 mei 2015
Het was koud vanmorgen, dus een extra omdraaironde. Na al dat geluier maar eens op pad. We hebben een plattegrondje van de buurt waar we kamperen en daar staat op waar we een supermarkt kunnen vinden en de halte van de bus die ons naar de Metro of Tram moet brengen.
Van daar uit gaan we naar het centrum van Praag voor vele bezienswaardigheden!
De camping waar we zitten is TriocAmp s.r.o., Obslužná 1148/35, 184 00 Praha 8-Dolni, Chabry, Tsjechië, of zoiets. Gelukkig voeren we in de navigator met de coördinaten zodat we voor de ingang van de camping eindigen.
We betalen hier voor een overnachting (ACSI-tarief) CZK 471,00 en dat is ongeveer € 19,00.
Met de taal hebben we een beetje moeite en ik vrees dat dat niet beter gaat worden. Ik geef een simpel en alledaags voorbeeld. Wat betekent het volgende? “strč prst skrz krk”.
Zonder dollen, dit is een Tsjechische zin. Wie het oplost krijgt een cookie.
Aan het begin van de middag komt er zowaar nog een caravan (met Kia) de camping oprollen. Heerlijk om te zien hoe ook andere mensen soms moeite hebben, in dit geval, met het recht zetten van de caravan. Weer later komt er een jeep-achtige auto met zo’n uitklapbed op het dak. Dan rolt er ook nog een tent naar beneden die als riant portaal dienst doet: appeltje eitje.
Ondertussen zitten we ons suf te studeren op de kaart van Praag (1,2 miljoen inwoners!) en komen tot de conclusie dat we nooit in een dag voldoende kunnen zien.
Zo, pannenkoeken met spek, Griekse Yoghurt met aardbeien en koffie na: rust in de tent!

Vrijdag, 22 mei 2015
Tot in de puntjes voorbereid vertrokken wij vanmorgen naar bus 162 die ons Praag-waarts zou brengen. Het toeval wilde dat onze Kia buren (die inmiddels ook namen hebben: Harm-Jan en Elly) dezelfde kant opliepen. Dus werd de reis gezamenlijk gemaakt. Bij Kobylisy konden we tram 17 pakken die ons naar hartje Praag zou brengen. En zo geschiedde en hier scheidden zich onze wegen.
Na een stukje langs de Vltava (Moldau) gelopen te hebben, gingen we links af over de Mánesuv Most, de brug die voor de Karlŭv Most ligt. Deze laatste is de wereld beroemde Keizer Karel Brug. Via leuke achteraf straatjes en het Franz Kafka Museum kwamen we bij de westkant van de Karel Brug. En wij niet alleen! Tering, wat een drukte! Maar heel gezellig. Gelijk al speelde er een leuk jazz orkestje bekende melodieën! Tussen de honderden toeristen van all over the world zaten tig portrettekenaars en karikatuurtekenaars hun kunsten te vertonen. Na overal wat rond gekeken te hebben werden we in een nauw straatje aangesproken door een runner die wel een leuke menukaart had! Wij wilden in de zon zitten en vroegen dat dan ook met het idee dat het op zijn binnenplaats wel niet het geval zou zijn. Mooi wel dus. Lekker gegeten. Er zat nog een NL stel en daarmee raakten we in gesprek.
Na de lunch werden de wandelschoenen weer aangegord en liepen we richting Joodse stadsdeel Josefov. Voor CSK 600,- kregen we toegang tot de Pinkas Synagogue, de Klausen Synagogue, de Ceremoniële Hal, de Spaanse Synagogue en de Starỳ Ẑidovskỳ Hṙbitov. Dit laatste is natuurlijk de oude Joodse begraafplaats. Honderden scheefgezakte zerken verstopt tussen blokken woningen. Alles maakte indruk en zeker de wanden vol met namen en data van vermoorde Joden. 10.000den zijn er “39 –“ 45 omgekomen. Verder zagen we de Tora rollen, Joodse gebruiksvoorwerpen, schilderijen van begrafenisrituelen en vele, vele andere zaken.
We zitten vol met indrukken en besluiten een terrasje te pikken en daarna langzaamaan richting tram te gaan. We vonden tram 17 weer en hopten erop. Dan: “Iedereen uitstappen, eind van deze lijn”.
Ho effen, dit kennen we niet. Ik tackelde de pilote en in perfect Tsjechs wees ze aan de andere kant van de weg naar een andere halte: ook van lijn 17. Hartelijk dank. Hij kwam er al aan! Dus een korte doch rappe sprint getrokken en we konden nog net het achterste deurtje binnen glippen. Een heel charmant meisje stond op van haar stoeltje en bood het Anneke aan…..in perfect Nederlands. Ze bleek een Arubaanse ze zijn, met Nederlandse ouders en grootouders. Met haar ouders hebben ze op veel plaatsen gewoond en ze zei dan ook dat ze 5 talen sprak. Toen we waren waar we wezen wilden om over te stappen op de bus werden we helemaal weggebracht naar de halte: leuk.
Na nog een paar boodschappen gedaan te hebben, kwamen we uiterst vermoeid weer aan op de camping. Er is niets bijgekomen en niets weggegaan.
Vermoeiend dagje vandaag.

Geplaatst door zwit.too 11:32 Gearchiveerd in Tsjechië Reacties (2)

Colditz naar Praag

'n dag met regen

16 °C

Dinsdag, 19 mei 2015
Om een uur of half elf op pad. We wilden naar Dresden. Omdat het een mooie stad schijnt te zijn met een bewogen verleden. Op het einde van WOII werd Dresden gebombardeerd door ik meen de Engelsen. Dat was 13 februari 1945. Er was geen duidelijke noodzaak voor dit bombardement want het hele centrum met z’n monumentale gebouwen werd in puin gegooid, dus geen oorlogsindustrie die geraakt moest worden. Na het bombardement werd er door de vrouwelijke inwoners van Dresden de restanten opgeruimd om maar zo snel mogelijk weer te kunnen gaan herbouwen. Daarvan getuigt een beeld net buiten het centrum: een forse tante met wilskrachtige kaken die het wel even zal regelen. Een mooi eerbetoon.
Het plan was als volgt: met de auto naar Meissen en daar de trein pakken naar Dresden Hbh.
Een kleine 70 kilometer rijden en de auto aan de oever van de Elbe parkeren en lopen naar het station. Dan de trein pakken die 13 keer een stop maakte (!) voor ie op Hbh Dresden is.
Vanaf het station is het eigenlijk een lange rechte weg naar het oude centrum: de Altstad. En daar kijk je je ogen uit, wat een hoeveelheid aan oude gebouwen. Onderweg zie het Rathaus en die is nog erg smerig, alleen de engel boven op schittert je tegemoet. Vervolgens kom je het Kultuur Palast, Schloss, Hafkirche, Stände Haus, Johanneum, Frauen Kirche, Kunst Akademie en Albertinum tegen.
Maar het mooiste is toch wel het Zwinger bij de Staatsoper.
Tja, hoe omschrijf je dat? Het heeft de grandeur van een Frans buitenverblijf, met z’n symmetrische tuin en fonteinen. De gebouwen erom heen zijn uitgedost met rijen beelden. In de gebouwen vind je een tentoonstelling van oude meesters, maar ook een museum a la Tylers in Haarlem. Het Nymphen Bad bevindt zich erachter, vlak bij de Elbe.
Op een terrasje een drankje genuttigd en mensjes bekeken en vervolgens de tram opgezocht voor een rit naar het Hbh. Hetzelfde ritueel terug: trein met 13 stops, autootje pakken en drie kwartier toeren. Kwart voor zeven zijn we weer op de camping: afgedraaid maar veel genoten.

Woensdag, 20 mei 2015
Gisteravond kwam er een Mercedes terreinwagen de camping opgereden. Ze zochten een vlak stukje maar pakten vervolgens alleen maar twee stoeltjes en een tafeltje uit. Tot laat zaten ze buiten wat te eten. Inmiddels hadden ze de auto al voorzien van verduisteringsmateriaal. Gaan ze in de auto slapen? En ja hoor, dat deden ze. En als het nou jonkies waren kunnen we ons dit nog wel voostellen, maar ze hebben toch wel de leeftijd van Geertje en Tim!!! Dat is toch gewoon afzien op die leeftijd!
De Engelse buren pakten ook hun camper in en gingen een kleine honderd kilometer verder.
Onze planning voor vandaag is Camping Triocamp vlak bij Praag. De eerste 100 kilometer reden we door bekend terrein, namelijk richting Dresden. Tot daar hielden we het ook droog.
Een grensovergang naar Tsjechië hebben we niet gezien, maar er diende zich wel een hokje aan waar je autobaanvignetten kon kopen. € 12,- voor 10 dagen. Toe maar, zonder kan ook niet. De regen komt nu echt gestaag naar beneden, maar de wegen zijn prima.
Dit nog niet gezegd hebbende commandeert Mia ons van de weg af. We stuiven zo de binnenlanden in met druk verkeer van o.a. vrachtwagens, maar ook tractoren. Reden voor Anneke om Mia weer eens te verwensen. Maar…. We kwamen toch weer op een autobaan terecht en waren niet veel later op de plaats van bestemming. (14:15 uur) Een uitermate gastvrij onthaal, veel nuttige informatie en zoek zelf maar een plekje. Er stond een andere caravan, met een Deens nummerbord. Later bleek dat die verlaten was en bleef. Ondertussen regent het vrolijk verder. Onze caravan netjes recht neergezet en snel naar binnen om weer droog en warm te worden. We hebben 212 kilometer op de teller gezet. Naar centrum Praag is 10 minuten met de auto of een half uur met openbaarvervoer. Prima plekje hier.

Op mijn vraag of iemand nog suggesties had voor onze trip naar het oosten kregen we het navolgende antwoord uit Nieuw Zeeland van Cilia en Guus.
“”Keizer Karel brug in Praag, de joodse begraafplaats mag je niet vergeten. Het Hilton Hotel in Budapest (op het eiland). Daar dronk ik (Cilia) zo'n 30 jaar geleden cola voor 30 cent per glas. :) Ik begin oud te worden. :) Als je nog in Tsjechië komt, dan kan ik de Hoge Tatra aanbevelen. (Berggebied op de grens met Slowakije). In 'mijn' tijd kon je in Tsjechië nog heel goedkoop kristal kopen. Daarnaast is het Balaton meer in Hongarije een aanrader. En Budapest zelf. Daar waren indertijd nog bronzen putdeksels. Geen idee of dat nog zo is. Maar ze waren wel erg mooi. En als je e kans hebt om in een klein café soep te eten, moet je vooral kersensoep bestellen. In eerste instantie denk je dat het tomatensoep is, maar het blijken kersen te zijn die in de soep ronddrijven. :) Een erg aangename smaaksensatie. Vervolgens moet je ook naar de toendra gaan voor een demonstratie met paarden en een heerlijke lunch of diner. Nog meer suggesties nodig? Dan moet ik nog verder in mijn geheugen graven. .........””

Dank vrienden, erg attent!

Geplaatst door zwit.too 13:35 Gearchiveerd in Tsjechië Reacties (1)

Van Kassel ....

naar Colditz

Zaterdag, 16 mei 2015
En nee, er was geen post voor ons, dus we hebben geen camping pasjes. Maar we gaan wel weg. En dat leverde roerende afscheidstaferelen op. We hebben toch wel wat blote vrienden gemaakt!
’t Is mooi weer, de zon schijnt, maar de wind waait hard en is koud. Nou waait het uit het westen en wij wilden naar het oosten en om in scheepstermen te praten: we rijden plat voor het laken!
Het was een eenvoudige route: draai naar de A7 richting Hannover en neem afslag 74 richting, zeg het maar: Leipzig. Dat is de A38. Al snel verandert er iets, eigenlijk niet goed te duiden wat dat is.
Dan staat er hoog op een berg een standbeeld en langs de autobaan een bord met een silhouet van datzelfde standbeeld: TOR DER FREIHEIT. Ah, bingo, we zijn de voormalige DDR ingereden! Merkte je vóór 1989 (als je al in de DDR was) dat de wegen veel slechter waren, nu is alles keurig recht en gladgestreken. Het landschap is een beetje heuvelachtig en niet spectaculair, maar wel knal geel van het koolzaad. Nordhausen was de eerste grote plaats die we voorbijreden, daarna volgen Sangerhausen, Halle en Leipzig. Vanaf daar gaan we de B-wegen op en krijgen we een indruk hoe het er vroeger uitzag. Onder andere met woonkazernes en rijen garageboxen: “Iedere Trabi zijn eigen Box” leek het wel. De borden voor Colditz duiken op. En dat is ons doel voor vandaag. Dwars door Colditz heen en we verbazen ons over de mooie grote gebouwen, waaronder Sloß Colditz.
We vinden de Camping am Waldbad door het volgen van de bordjes en door Mia: ze waren het met elkaar eens! Tja, de camping. Een deel is bezet door heel kleine houten huisjes, er staan een paar caravans permanent en de rest is voor trekkers en passanten. We vinden een plekje en met een beetje gehannes krijgen we de caravan ongeveer horizontaal!
We hebben 290 kilometer gereden en bijna uitsluiten Autobahn. We eten een hapje op de camping en een drankje erbij en rekenen € 20,- af. Morgen willen we naar Sloß Colditz.

Zondag, 17 mei 2015
Sloß Colditz ligt op een kilometer of vijf vanaf de camping am Waldbad. Het ligt aan de oever van de Mulde en torent op een 30 meter hoge rots boven Colditz uit. De eerste beschrijvingen over dit slot dateren van 1046 maar daar gaat onze belangstelling niet naar uit.
In de Tweede Wereld Oorlog werd dit slot gebruikt als gevangenis voor hogere officieren van de geallieerden. Vanwege hun status en rang waren deze officieren in de ogen van de Duitse Wehrmacht zeer vluchtgevaarlijk en gezien het feit dat het vrijwel onmogelijk was om uit deze Wehrmacht-vesting te ontsnappen was dit slot uitgekozen om als gevangenis dienst te doen.
Om 13:00 uur zou er een rondleiding zijn en die wilden we graag meemaken. We waren ruim op tijd om vooraf al een beetje rond te snuffelen in dit gigantische complex, wat nu onder andere een van ’s werelds mooiste Jeugdherbergen herbergt (leuke woordspeling!) met 161 bedden. Ook is er een Landes Musik Akademie en het CineCastle in het Medien Centrum.
Alex was onze Engels talige gids. “Onze” betekende dat er nog twee mensen de Engelse rondleiding wilden volgen, de andere groep was Duitstalig en veel groter. Alex is een geboren Engelsman en getrouwd met een oost Duitse vrouw en blijven hangen. Hij liet ons alle plekjes zien die van belang waren bij de ontsnappingspogingen. Er zijn in totaal zo’n 300 pogingen ondernomen waarvan er 31 gelukt zijn. De meest spectaculaire was die van de 44 meter lange tunnel die zelfs dwars door de rotsen heen is gegaan. Verkleed als vrouw, of verkleed als Duitsers: er is van alles geprobeerd. Zelfs is er een vliegtuigje op een zolder gemaakt wat twee man zou moeten kunnen houden voor een korte vlucht over de rivier heen. Over dit thema is een film gemaakt. De BBC heeft er ook een serie van gemaakt. Wij zijn op zoek naar een kopie van een van de twee.
Al met al een fraai stukje geschiedenis waar we wel van hadden gehoord maar er nu veel meer van weten. Mooie, maar koude, dag.

Maandag, 18 mei 2015
We hebben deze dag bestempeld als rustdag. Dat wil dan zeggen dat we vanmorgen boodschappen hebben gedaan terwijl onderwijl een wasje draaide in een oude telefooncel. Nog wat rondgeslenterd door Colditz en genoten van een lekker ijsje in de zon. Oh, het is lekker weer met veel zon en minder harde, koude wind. Terug op de camping bleek dat een of ander bedrijf die wat aan water en stroom moest doen, de waterslang van de wasmachine eraf gehaald had. Dus was de was half gewassen, maar in ieder geval drijfnat. Grapje. De eigenaar en eigenaresse (pachters van de camping) losten het probleem op. Laat geluncht en vroeg aan een drankje vanwege het mooie weer. Daarna hebben we de Cobb opgetuigd en genoten van een goed stuk vlees, een lekkere verse salade, verse rabarber en krielaardappeltjes. Als dessert verse aardbeien in de yoghurt met een schepje suiker erop: heerlijk.

Geplaatst door zwit.too 12:06 Gearchiveerd in Duitsland Reacties (0)

(Berichten 41 - 45 uit 50) « Pagina .. 4 5 6 7 8 [9] 10 »