Een Travellerspoint blog

Van Austria = Ried

...naar Germany = Salem

semi-overcast 23 °C
Bekijk Roma, here we come op zwit.too's reiskaart.

Maandag, 6 juni 2016, Ried-Landeck-Ried
Om kwart voor twaalf vannacht keken we toch nog even buiten of er toch niet iets van Berg-Feuer te zien was. En wat denk je? Bingo! We zagen een groot zoeklicht, vijf vuurplekken op een rijtje en een brandend kruis of wat daarop leek. We waren dol enthousiast: wij hebben het Berg-Feuer gezien! Een soort euforie als the Green Flash in de Caribbean. Maar dan heel anders.
Vanmorgen kwamen we erachter dat we een van de verduisteringsgordijnen niet dicht hadden gedaan gisteravond. Maar het vreemde was dat we nog nooit zo laat wakker geworden zijn. Het is schitterend weer met veel zonneschijn. Iedereen blij!
We hebben maar wat boodschappen in de buurt gedaan en de tank volgegooid voor € 1,219/liter.
Da’s toch € 0,40/ltr goedkoper dan in Italië. De moeite!
Na de lunch moesten we maar een einde rondrijden in het vreselijk mooie landschap. We kwamen terecht in Landeck en da’s tevens een stukje op weg van onze route voor morgen.
We hebben een ijscoupe gegeten in Landeck waar je een beer een half uur mee bezighoudt!
Kun je nagaan hoe wij aan het smikkelen waren. Dezelfde weg terug en precies op tijd op de camping voor het happy hour. Ondertussen loopt de camping aardig vol.

Dinsdag, 7 juni 2016, Salem (D)
We gaan vandaag een stukje verder richting Noord. Hebben we gisteravond besloten.
Ik heb een internet voucher gekocht van € 3,- voor wel een heel uur toegang, mits niet meer dan 35 mega bite. Ik vind dat oplichting. Nog erger werd het dat ik het spul op m’n laptop niet aan de praat kreeg en op de tablet wel. Maar daar heb ik m’n blogs niet staan! Voucher ingeleverd en met moeite m’n centjes teruggekregen!
Het is prachtig weer en om half tien staan we klaar om te vertrekken naar Salem, dat ligt 9 kilometer boven de Boden See tussen Friedrichshafen en Überlingen. De truc is om zonder vignet door Oostenrijk te komen. Dat kan, hebben we gehoord, maar het is oppassen geblazen dat je niet per ongeluk een vignetteweg oprijdt, want ze staan er klaar voor.
(Boete € 340,- hebben we gehoord, i.p.v. een vignet van 10 dagen voor € 8,80!)
Hoe ging het? De rit naar Landeck kenden we van gisteren, maar direct erna ging het bijna fout. We zagen de controle staan maar we konden en moesten er ook af. We moesten de 12 hebben naar Imst en daar kwamen we ook. Dan naar Nassereid, waarna vanzelf de Fernpass volgt met een geweldig uitzicht op de Zugspitze. Dan volgen Reutte en Füssen (en dat is Duitsland!) en daarna willen wij de A980 op richting Lindau en Friedrichshafen, maar dat wilde Mia niet en bleef ons terug sturen naar haar route. Een giga regenbui was ons deel: knetterharde druppels en heel veel ook!)
We hebben volhard in ons plan en kwamen via voornoemde plaatsen en nog wat klein grut in Salem aan. De camping lijkt compleet vol maar Elke zegt dat we zelf maar een plekje moeten zoeken. Dat doen we en we vinden een keurig recht plekje onder 1 boom op het speelveld van de camping. We zijn niet de enige, maar niemand stoort zich eraan.
De fietsen zijn van het rek af: we kunnen op de fiets naar het toiletgebouw! Vandaag 255 km’s afgelegd in wisselende omstandigheden qua weer, maar ook qua landschappelijke schoonheid!
We zijn in Duitsland!

Geplaatst door zwit.too 8:53 Gearchiveerd in Duitsland Reacties (1)

Rondje Tirol

per auto

sunny 24 °C

Woensdag, 8 juni 2016, Salem, Stockach, Salem
Regenen dat het een lust was vannacht: het kletterde erover. We sliepen er niet minder om. Maar tegen opsta-tijd is het lekken van de hemel opgehouden. We willen graag naar Stockach want daar zit een grote caravan- en kampeertentverkoper waar we in 2012 ook al eens geweest zijn. Onderweg komen we een Camperverkoper tegen met een showroom van allemaal onderdelen. We zijn in Rome onze tankdop van de caravan verloren en sindsdien zoek ik er al naar. ’n Sjieke tent, dat zagen we zo. Personeel strak in het pak en heel druk doende. Tja, en dan zie je een paar zwervers in korte broek en sandalen niet staan. Viel Erfolg wensten we ze nog . Ze keken er niet eens van op!
De Caravan- en Camperverkoper in Stockach dacht er anders over en had binnen de kortste keren in de gaten wat we zochten. Voor €16,00 hebben we een stukje plastic wat de zaak stofdicht afsluit.
Terug naar Salem voor de lunch en om te zien of ik de website bij kon werken. Lunchen lukte maar websitebijwerken, ho maar! In de gauwigheid zag ik een berichtje van Berry langs komen. Zij zijn op maandagmorgen vertrokken uit Salem en wij zijn er ’s middags aangekomen. Jammer dat we elkaar hebben gemist. Na de lunch op zoek naar een supermarkt en dat viel niet mee. Maar.. toch weer geslaagd. Het gaat om ong. 18:00 uur ook weer lekker regenen.
Een Nederlands camperaar moet z’n camper door een trekker eruit laten slepen. De bodem is hier vette klei met een randje gras erop. We blijven hier morgen ook nog. Schloss Salem schijnt erg mooi
te zijn.

Donderdag, 9 juni 2016, Salem
’t Was feest vanmorgen! Het heeft vannacht een paar uur geregend en dit deel van de camping heeft een beetje ast van de onderliggende zware klei. Een camperaar heeft ‘m gistermiddag precies neergezet op een plaats waar z’n voorganger er ook uit getrokken moest worden. Slim.
Uiteindelijk met veel man aan het duwen wisten we ‘m er met z’n allen uit te krijgen!
Volgend voorval: er staat een heel grote Engelse dubbelasser die ook weg wil. Het loopt allemaal rustig en relaxed. Hij pikt in z’n eentje de caravan van 2000 kg achter z’n Kia 4WD die wel 3,5 ton mag trekken. Zijn vrouw (Dianne) gooit haar handtas op de bestuurdersstoel en gaat verder met de caravan. Beiden gooien ze de portieren dicht, niets aan de hand.
Totdat de KIA piep-piep zegt en op slot schiet. Hé, da’s ook toevallig, dat doet die van ons ook wel eens. Maar goed, ze staan klaar om te gaan rijden, maar helaas, de sleutels zitten in de afgesloten auto. Je voelt ‘m al: er is er maar een die dit oplossen kan…. Me, moi und ich!
De sleutels lagen in de console dus moest er een redelijk stevig stukje draad komen om ze daarvandaan te vissen.
En daar leerde ik weer wat. Want om te slap/dun koperdraad dikker/ steviger te maken, moet je het opwinden!!! Mijn boormachine aan de ene kant en iemand met de combi-tang aan de andere kant.
En dan maar draaien, daarmee maak je de draad sterker en dikker: perfect plan!
Na enig gepruts kreeg ik de draad, begonnen er twee mannen de deur open te wrikken en was ik in staat met enig geduld de sleutelbos te pakken te krijgen. Dat was kunstje #1. Nu moest de hele bos sleutels nog door de deurkier gerommeld worden. En dat moest in een keer goed anders waren ze niet meer te zien en te pakken onder de stoel. Met wat synchroon duwen en trekken ontstond een passend gaatje en haalde ik vol trots de sleutels naar buiten!

Geplaatst door zwit.too 8:50 Gearchiveerd in Duitsland Reacties (0)

Van Pizza en Vino

Naar Rostbraten en Bier

semi-overcast 21 °C
Bekijk Roma, here we come op zwit.too's reiskaart.

Zaterdag, 4 juni 2016, Ried am O., Oostenrijk
Anneke was weer vroeg wakker en bedacht dan ook maar aan het werk te gaan. Ik mocht nog wel even blijven liggen. Lief hè?
Maar ik lig dan toch ook niet lekker en klim de kooi ook maar uit om half acht.
’t Is droog en de zon schijnt. We besluiten toch maar mid saison kleren aan te trekken.
Vertrek van de camping: 09:40 uur. We hadden al afgerekend en konden zo de poort uitrijden.
Eerst maar eens naar Trento en daar de A22 op naar Bolzano (=Italiaans) of Bozen (=Zuid Tirols).
Dit stuk was nog betaalde weg, daarna niets meer. Dan komt Merano op de borden en langzaam maar zeker klimmen we wat. Het heet hier Süd Tirol, of op z’n Italiaans Alto Adige. We rijden steeds hoger en er zitten leuke klimmen in. De omgeving is prachtig, we zien diverse kastelen op de berghellingen. Er is maar een probleem op deze weg: je kan er nergens af voor een sanitaire stop of voor een koffiebreak.
Aan de linkerkant, vlak voor de Oostenrijkse grens, bij een meer waaruit pontificaal een kerktoren uit het water omhoogsteekt, speciaal neergezet om toeristen een plezier te doen, daar bevindt zich eindelijk een parkeerplaats die groot genoeg is voor onze combinatie. Anneke slaakt een zucht van verlichting! We moeten en gaan weer verder want we staan hartstikke fout. 100 meter voor de grens, wat denk je? Een riante parkeerplek waar we even een boterhammetje kunnen eten en een glaasje melk kunnen nuttigen. Het is ondertussen wel begonnen te regenen en daar zijn we niet blij mee.

Geplaatst door zwit.too 7:37 Gearchiveerd in Oostenrijk Reacties (0)

'n Rondje Meer

Lago di Levico

semi-overcast 23 °C
Bekijk Roma, here we come op zwit.too's reiskaart.

Vrijdag, 3 juni 2016, Lago di Levico
Bij de documentatie die gratis verkrijgbaar is bij de receptie zat ook een mooi kaartje van het Meer van Levico met een wandelroute er om heen. 7,3 kilometer is het en te lopen in 1,5 uur.
Nou, dat leek me wel wat, je moet per slot van rekening ook aan het welzijn van je nieuwe heup denken. Anneke keek me vragend aan en vervolgens heel blij (als die maar wandelen kan, kijkt ze altijd blij!). Ze had nog wel wat bedenkingen, maar die wuifde ik weg: ik ben geen watje! We vertrekken om 10:45 uur.
Vanaf de camping gelijk rechts af en een stukje langs een asfaltweg lopen. En ja hoor, daar kwam de afslag naar rechts, het bos is. Zo, da’s geen kattenpis! Het barst van de boomwortels en het is uitkijken geblazen. Het ging een aardig eind naar beneden (want daar lag het meer) en het werd er niet beter op. We komen een ander stel tegen, aardig bezweet. Als je door dit stukje bent wordt het een eitje. Nou, dat lijkt mij een goed plan. Maar de praktijk is weerbarstiger. Het pad wordt steeds smaller en steeds drassiger. Totdat we echt door het water moeten. Dat wordt ons te gek. Anneke gaat een paar stappen verder op onderzoek uit en komt tot de ontdekking dat er een deur in die rots zit!!! Op hetzelfde moment bespeur ik een stopcontact. Simpel gezegd: we moeten terug, we zitten hier niet goed. We pikken de draad weer op bij een trap-achtig iets wat ons naar 540 meter hoog brengt. Ook dat pad is bedroevend slecht, maar er lijkt wat verandering ten positieve in te komen.
Het zoeken is naar de plek waar het meer op z’n smalst wordt en waar een stroompje in het meer loopt. Ook daar weer verwarring over: is het hier wel of is het hier niet. We vinden uiteindelijk een fraai bruggetje over een murmelend beekje: dit moet het keerpunt zijn.
En dat was het ook! Het pad verbreedt zich en is verhard. Dan weten we dat we ongeveer 3 van de 7,3 km afgelegd hebben en dat we er nog ruim 4 mogen. Die ruim vier kilometer lopen we in een uur en komen met de tong op de schoenen de camping opsjouwen. Niks geen fanfare, niks geen kinderkoor. Het is even over tweeën.
We zijn knetter kapot! Ja ja, Anneke ook! En waar ik geen last van heb?
Is van m’n nieuwe heup. Die is nu wel ingelopen, denk ik zo.
Om vijf uur krijgen we nog even een plensbui over ons heen, weg plan om alles alvast droog op te ruimen om morgen op tijd weg te kunnen.

Geplaatst door zwit.too 12:10 Gearchiveerd in Italië Reacties (0)

In 't stille dal.....

...in 't groene dal, waar bloempjes geurig bloeien. Tekst Robbert Long

semi-overcast 21 °C
Bekijk Roma, here we come op zwit.too's reiskaart.

Donderdag, 2 juni 2016, Levico Terme
Direct na de koffie aan de wandel. Dat was mijn voorstel en dat vond Anneke heel bijzonder. Maar ik had weinig trek om de fietsen van het rek te halen voor die paar kilometer. Waarvan de laatste zo stijl is dat je ‘m moet lopen met de fiets aan de hand. Het was best een interessante wandeling en we belandden al snel in de hoofdstraat van Levico Terme.
Een drukte van belang! Het hadden het ook al gezien, maar wisten niet wat het betekende: het is een landelijke feestdag. Dus alles liep op straat. Eerst maar eens een Americano en een Cappuccino, lekker op een terrasje. Zo konden we het voorbijtrekkende volk danig bestuderen. Eén kant van de straat hadden we nog niet gehad en die sjouwden we af. We kwamen langs een bakkertje en die had wel lekker spul waar onze aandacht naar uit ging. Eén verkoopster in de winkel, twee dikke dames met een enorme waslijst lekkere dingen en twee jengelende kinderen. Heb je ’t plaatje? Toen ze eindelijk klaar waren duikt er een Italiaanse man voor ons en probeert z’n bestelling te plaatsen. We zijn het er beiden over eens dat dat niet kan en laten dat luid en duidelijk merken. De verkoopster is duidelijk niet op haar taak berekend, kijkt ons aan met hondenogen met een blik: “Ik kan er ook niets aan doen”. Dat kon ze wel maar durfde ze niet. In koor riepen wij: “Arriverderci” en we marcheerden de winkel uit. Even later vonden we een andere bakker “Ni solo pane” (niet alleen maar brood) met een charmante dame achter de toonbank die ieder jaar een paar meer Nederlandse woordjes wilde leren en dat ook in praktijk bracht.
We hebben ons rondje cultuur gelopen en besluiten naar de camping te gaan voor de lunch.
Helaas neemt vanaf dan de bewolking toe en wordt het een stuk kouder. Vandaag bijna geen regen gehad en bij tijd en wijle lekkere zonneschijn.

Geplaatst door zwit.too 11:01 Gearchiveerd in Italië Reacties (0)

(Berichten 6 - 10 uit 50) « Pagina 1 [2] 3 4 5 6 7 8 9 10 »